Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011

Real Steel [2.5/5]


Ας ξεκινήσουμε με το γεγονός ότι μόνο αστεία μπορεί να σου φανεί μια ταινία, της οποίας η υπόθεση μιλάει για ρομπότ που μάχονται σε ένα ρινγκ, με τους προπονητές να τα ελέγχουν παίζοντας με ένα χειριστήριο. Αλλά παρόλο αυτό το ομολογουμένως σαχλό σενάριο, χάρη σε κάποιες καταπληκτικές σκηνές μάχης, βγαλμένες κατευθείαν από το Ρόκι, εξαιρετικά οπτικά εφέ και καθαρή 100% διασκέδαση, το «Real Steel» αναδεικνύεται σε νικητή.

Βασισμένο «εν μέρει» στην σύντομη ιστορία του 1956, «Steel», γραμμένη από τον Richard Matheson, το «Real Steel» λαμβάνει χώρα στο εγγύς μέλλον και εξιστορεί την ιστορία του Charlie Kenton (Hugh Jackman), ενός ξοφλημένου μποξέρ που μαζί με τον ανήλικο γιο του, Μαξ, με τον οποίο είχαν αποξενωθεί, αποφασίζουν να προπονήσουν ένα εγκαταλειμμένο ρομπότ παλιάς τεχνολογίας που ανακάλυψαν τυχαία και να το οδηγήσουν μέχρι τη διεκδίκηση του τίτλου.

Με αφορμή την αγάπη που μοιράζονται οι δυο τους για την πυγμαχία με ρομπότ, το σενάριο του John Gatins καταπιάνεται περισσότερο με ότι άφορα την σχέση πατέρα/γιου και λιγότερο με τα ρομπότ, με αποτέλεσμα η ταινία να δίνει έμφαση σε ανθρώπινους χαρακτήρες και να διαθέτει περισσότερες ανθρώπινες αλληλεπιδράσεις απ’ ότι έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε σε τέτοια blockbuster. Και ευτυχώς, γιατί είναι αυτή ακριβώς η ιστορία επανασύνδεσης του πατέρα με τον γιο του που κάνει την ταινία να ξεχωρίζει. Το γεγονός, δε, ότι υπάρχει μια εξαιρετική χημεία μεταξύ του νεαρού Goyo και του Hugh Jackman, ο όποιος αναμφίβολα αποτελεί μια άκρως χαρισματική παρουσία επί της οθόνης, κάνει το αποτέλεσμα ακόμα καλύτερο.

Η ταινία του Shawn Levy χρησιμοποιώντας ένα κράμα CGI και αληθινών, και μάλιστα κατασκευασμένων σε φυσικό μέγεθος, ρομπότ καταφέρνει να προσδώσει μια αληθοφάνεια στην ταινία, η οποία χωρίς ποτέ να παίρνει τον εαυτό της στα σοβαρά και χρησιμοποιώντας την επιστημονική φαντασία για να διηγηθεί μια ανθρώπινη ιστορία καταφέρνει να μας κάνει να συγχωρέσουμε την χρήση κοινότυπων διαλόγων και πάρα το προβλέψιμο τέτοιου είδους ταινιών, να την απολαύσουμε για αυτό που πραγματικά είναι… ένα γνήσιο υπερθέαμα και μια γεμάτη αδρεναλίνη ταινία δράσης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου