Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2012

De Rouille et d'Os [3.5/5]

«Μη σου δώσει ο Θεός όσα μπορείς ν’ αντέξεις», λέει μια γνωστή παροιμία. Και πραγματικά, ο πόνος τον οποίο μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος και να βγει αλώβητος από αυτόν, είναι συχνά πολύ πιο μεγάλος από ό,τι θα περίμενε κανείς. Η νέα ταινία του Γάλλου σκηνοθέτη Jacques Audiard είναι μια ειλικρινής κι έντιμη υπενθύμιση τού πόσο πολύ πόνο μπορούμε να αντέξουμε.

Η ιστορία αφορά την τραγωδία ενός ατυχήματος, τη συνάντηση δύο ανθρώπων, δύο κατεστραμμένων χαρακτήρων που προέρχονται από δύο ριζικά διαφορετικούς κόσμους και μια ιστορία αγάπης που θα δημιουργηθεί ανάμεσά τους με τις αναπόφευκτες συνέπειες της σύνδεσής τους. Και τέλος, ο αγώνας και η πάλη για την επιβίωση.

Ως σύνολο το «Σώμα με Σώμα» δεν συγκλονίζει. Διαθέτει, όμως, τόσα πολλά προτερήματα, που το τελικό αποτέλεσμα είναι κάτι παραπάνω από καλό. Χωρίς ποτέ να είναι κλαψιάρικη, αλλά διαθέτοντας έναν έντονο μελοδραματικό τόνο, η ταινία του Audiard απαιτεί μια ορισμένη ικανότητα από την πλευρά του θεατή προκειμένου να χειριστεί το βάρος της. Οι κάπως προβλέψιμες εξελίξεις, η χρήση ορισμένων κλισέ από πλευράς σεναρίου, καθώς και η πολύ γρήγορη κι απλή απεικόνιση της διαδικασίας των αλλαγών των κεντρικών χαρακτήρων αντισταθμίζονται πλήρως από την εντυπωσιακή κινηματογραφική οπτική του Audiard. Το φιλμ διαθέτει έντονες στιγμές συγκίνησης δοσμένες στον θεατή με έναν ποιητικό τρόπο. Κάθε κίνηση της κάμερας είναι προσεγμένη σε μεγάλο βαθμό, ενώ το όλο εγχείρημα υποστηρίζεται και από μια εκλεπτυσμένη φωτογραφία. Η ταινία, επίσης, ωφελείται σημαντικά από τις ερμηνείες των δυο πρωταγωνιστών της. Η Marion Cotillard σε έναν ρόλο που μοιάζει προορισμένος για βραβεία δίνει μια μεγάλη ερμηνεία, αποδεικνύοντας και πάλι ότι μπορεί να κάνει τα πάντα. Το συναισθήματα στο πρόσωπο της λένε περισσότερα από ό, τι οποιοδήποτε σενάριο θα μπορούσε να πει. Εξίσου εξαιρετικός κι ο Matthias Schoenaerts, ο οποίος μετά την περσινή του ερμηνεία αποκάλυψη στο Μοσχαροκεφαλή, εδώ θέτει τις βάσεις για μια μεγάλη καριέρα.

Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι έχουμε να κάνουμε με ένα συμπαγές δράμα που απέχει όμως από το μεγαλείο που θα μπορούσε άνετα να είχε αγγίξει.

1 σχόλιο:

  1. Περιμένω πως και πως να τη δω, κυρίως γιατί πιστεύω ότι η ερμηνεία της Marion Cotillard θα είναι συγκλονιστική!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή