Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Furious 7 [3.5/5]

Εν έτει 2015, αυτό το φαινομενικά ατελείωτο franchise έχει αρχίσει κι εξελίσσεται σε ένα είδος προς μελέτη. Από το ταπεινό ξεκίνημα του ως ένα θαρραλέο δράμα αγώνων δρόμου, έχει μεταμορφωθεί σε ένα μεγαθήριο που προσφέρει μια άνευ προηγουμένου, εμποτισμένη με τεστοστερόνη, εξαιρετικά επιμελημένη δράση τόσο εθιστική που ακόμα κι αν κάνει πράγματα λάθος (δες κάποιες προηγούμενες ταινίες), αυτά φαίνονται σωστά.

Συνεχίζοντας από εκεί που μας άφησε το «Fast & Furious 6: Μαχητές των Δρόμων», το «Μαχητές των Δρόμων 7» διαθέτει μια αλά «Πολύ Σκληρός για να Πεθάνει: Η Εκδίκηση» πλοκή που βρίσκει τους Vin Diesel, Michelle Rodriguez και τον αδικοχαμένο Paul Walker να ενώνουν τις δυνάμεις τους για να αντιμετωπίσουν τον εξαγριωμένο αδελφό ενός κακοποιού, ο οποίος έφαγε ξύλο σε μια από τις προηγούμενες ταινίες. Αυτού του είδους η υπόθεση καταφέρνει από τη μία πλευρά να παρέχει ένα κατάλληλα κακεντρεχή Jason Statham ως μια ιδιαίτερα πεισματάρικη νέμεση, και από την άλλη πλευρά μια απλοϊκή πλοκή με την οποία όλοι μπορούμε να συμπάσχουμε. Κυρίως όμως δίνει τη δυνατότητα στη συμμορία να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο για να συλλέξει μια σειρά από στοιχεία που θα τους επιτρέψουν να διασώσουν έναν χάκερ…

Νομίζω ότι καταλάβατε. Δεν είναι δε και πυρηνική φυσική. Ούτως ή άλλως, αυτό που κάνει το «7» να διαπρέπει είναι η εγκατάλειψη κάθε προσχήματος λογικής με στόχο την αποκλειστική αφοσίωση στο χάος, με σκοπό την ψυχαγωγία. Και πιστέψτε με, μιλάμε για την πιο ψυχαγωγική ίσως ταινία του 2015. Τίποτα δεν είναι αδύνατο σε αυτό το franchise! Όπως και στις προηγούμενες έξι ταινίες, η ταχύτητα, η τόλμη, η εξυπνάδα και η ωμή δύναμη των οδηγών και των αυτοκινήτων μπορούν να κάνουν τα πάντα. Για να το θέσω πιο απλά, αν είστε το είδος του θεατή που θέλει να ψειρίζει και την παραμικρή λεπτομέρεια και αναλύει τι από όσα βλέπει μπορεί να συμβεί στην πραγματική ζωή, αυτό το φιλμ θα σας κάνει να περάσετε δυο ώρες μαρτύριο. Αντίθετα, αν είστε πρόθυμοι να πάτε με τα νερά ενός έργου που απολαμβάνει να καταπατά κάθε νόμο της φυσικής, τότε είστε πιθανώς ήδη οπαδός αυτής της σειράς και είμαι στην ευχάριστη θέση να σας πω ότι το «Μαχητές των Δρόμων 7» είναι η καλύτερη στιγμή του franchise.

Ο σκηνοθέτης James Wan κάνει μια εξαιρετική δουλειά καταφέρνοντας να ενώσει κάθε στιγμή της ταινίας σε ένα άκρως διασκεδαστικό και συγκινητικό σύνολο. Όταν οι ήρωες του δεν πηδάνε από αεροπλάνα, πέφτουν από γκρεμούς, τρέχουν σε αυτοκινητόδρομους ή δέρνουν κακούς, εστιάζουν στα γνωστά θέματα της οικογένειας, της πίστης και της απλής χαράς της αποφυγής του θανάτου. Για πρώτη φορά, αυτές οι συνεχείς κοινοτοπίες για την αγάπη, την οικογένεια και την αδελφοσύνη μοιάζουν αληθινές. Και μπορεί αυτό να επιτυγχάνεται εν μέσω τραγικών συνθηκών, αλλά τότε έρχεται το φινάλε και το ευαίσθητο αντίο στον Walker που θα σε κάνει να δακρύσεις.

Είτε είστε οπαδός του franchise, είτε αρχάριος σε αυτό τον κόσμο, καθίστε αναπαυτικά στην καρέκλα σας, πάρτε το ποπ-κορν σας και ετοιμαστείτε να περάσετε δύο τέλειες ώρες στο σινεμά.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δεσμά Αίματος [0/5]

Η πρώτη ψηφιακή ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου ανήκει στην κατηγορία των ταινιών που δεν μπορεί να περιγραφτεί. Θα πρέπει κάποιος να την δει για να καταλάβει το πόσο κακή είναι. Και είναι μεγάλο κρίμα γιατί από τον σκηνοθέτη του Αυτή η Νύχτα Μένει περιμένεις πολλά περισσότερα. Αναλογιζόμενος τώρα και την προηγούμενη συμμετοχή του, το Απ’ τά Κόκαλα Βγαλμένα, μια ομολογουμένως αξιοπρεπέστατη ταινία, σε κάνει άπλα να αναρωτιέσαι γιατί γύρισε το «Δεσμά Αίματος». Πραγματικά, δεν μπορώ να καταλάβω τι είχε στο μυαλό του όταν τη γύριζε και τι προσπαθούσε να πει με αυτή του τη ταινία. Δυστυχώς, το έργο είναι ανούσιο και δεν πετυχαίνει ούτε μια στιγμή να τραβήξει το ενδιαφέρον του θεατή ή να επιτύχει τον όποιο στόχο της. Και αυτό οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Από άποψη παράγωγης, η ταινία είναι μια κλίμακα κάτω από την κατηγορία «ερασιτεχνική». Κάτι που δεν ταιριάζει όταν διαβάζεις τους συντελεστές, αλλά που πιστέψτε με ισχύει. Η σκηνοθεσία είναι κυριολεκτικά ανύπαρκτη με τα κλασσικά α...

Independence Day: Resurgence [0.5/5]

Η «Ημέρας Ανεξαρτησίας» παραμένει ακόμα και σήμερα μία από τις ταινίες ορόσημο της δεκαετίας του 1990. Ένα μεγαλειώδες, σχεδόν ασύλληπτων διαστάσεων, sci-fi μπλοκ-μπάστερ που εδραίωσε τη «φόρμουλα» των συγκεκριμένων ταινιών, βρίσκοντας τη σωστή ισορροπία μεταξύ θεάματος και ευφυΐας. Είκοσι χρόνια μετά, οι εξωγήινοι επιστρέφουν στην οθόνη στο πολυσυζητημένο σίκουελ της ταινίας του Ρόλαντ Έμεριχ, με τον ευφάνταστο τίτλο «Ημέρα Ανεξαρτησίας: Νέα Απειλή». Και δυστυχώς για όλους τους φαν, τόσο της ταινίας του 1996 όσο και των ταινιών μπλοκ-μπάστερ, απογοητεύει πέρα για πέρα, φτάνοντας πάτο. Όπως όλα τα τελευταία έργα του Έμεριχ («Λευκός Οίκος: Η Πτώση», «2012», «10.000 π.Χ.»), έτσι κι αυτό είναι κατά κύριο λόγο ένα 165 εκατομμύριων παιχνίδι, που μοναδική αποστολή του είναι το πόσα λεφτά θα βγάλει. Ως εκ τούτου, οι λίγες απλές απολαύσεις της αρχικής ταινίας έχουν παραμεριστεί, με τους συντελεστές της να ξεχνούν ότι «δημιουργούν» ένα φιλμ για το σύγχρονο κοινό χρησιμοποιώντας μοτίβα και δι...

Genius [2/5]

Τα τελευταία χρόνια, οι ταινίες που απεικονίζουν πραγματικές, αξιοσημείωτες ιστορικά, προσωπικότητες, προσεγγίζουν το θέμα τους με δυο τρόπους. Είτε επιλέγουν μια πιο λεπτή προσέγγιση εστιάζοντας σε μια σύντομη περίοδο της ζωής του ατόμου (πχ «Selma») ή διηγούνται όλη την ιστορία. Η επιλογή της δεύτερης προσέγγισης διαθέτει κάποιους κινδύνους, καθώς πολλές φορές οι αντικρουόμενες επιδιώξεις των συντελεστών να εξυπηρετήσουν παράλληλα το υλικό που έχουν στα χέρια τους αλλά και τις απαιτήσεις του θεατή, οδηγεί το αποτέλεσμα στη σφαίρα της καρικατούρας αγγίζοντας τα όρια της υπερβολής. Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Michael Grandages δυστυχώς εμπίπτει στη δεύτερη επιλογή και, ενώ είναι μια ολοκληρωμένη ταινία, της λείπει οποιαδήποτε αίσθηση λεπτότητας κι ευαισθησίας. Καθώς υπάρχουν λίγα που δεν έχουμε ξαναδεί, κάποιος πρέπει να αποδομήσει την ταινία και να σταθεί στις λεπτομέρειες προκειμένου να την κριτικάρει. Πρώτο θετικό στοιχείο, το θέμα της. Το «Genius» εξιστορεί την ιστορία της δημο...