Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2016

Trolls [1.5/5]

Η ανεπανάληπτη (εισπρακτικά και καλλιτεχνικά) επιτυχία του «Η Lego Ταινία» φαίνεται να ξεσήκωσε τα στούντιο, κάνοντας τα να αναζητούν απεγνωσμένα παιχνίδια που θα μπορέσουν να μεταφερθούν στον κινηματογράφο. Πρώτη απόπειρα σε κάτι τέτοιο είναι το «Οι Ευχούληδες», εκείνα τα μικρά πλαστικά ξωτικά με τα φουντωτά πολύχρωμα μαλλιά, το διαμαντάκι στην κοιλιά και μεγάλα λαμπερά μάτια.

Με σκηνοθέτες τους Μάικ Μίτσελ και Γουόλτ Ντορν, και σεναριογράφους τους Τζόναθαν Άιμπελ, Γκλεν Μπέργκερ αλλά και την Έρικα Ριβινόγια (σεναριογράφος της σειράς «South Park»), το φιλμ περιστρέφεται γύρω από δύο ευχούληδες και στην προσπάθεια τους να σώσουν το χωριό τους από τους απαισιόδοξους Μπέργκενς, πλάσματα που είναι χαρούμενα μόνο όταν τους καταβροχθίζουν.

Τεχνικά, οι animators κάνουν μια απίστευτη δουλειά, δημιουργώντας έναν κόσμο βγαλμένο από τη φαντασία κάθε παιδιού: μέσα στη ζωντάνια, γεμάτο με φωτεινά χρώματα, γκλίτερ, πολλή μουσική, τραγούδια και -φυσικά- τα χαρακτηριστικά πεταχτά τους μαλλιά. Εξίσου καλή δουλειά, αντιπαραθέτοντας τον εντυπωσιακό τόνο των Trolls, γίνεται και στον κόσμο των Μπέργκεν, πλάθοντας ένα δυσάρεστο και άσχημο σύμπαν, χωρίς όμως να είναι τρομακτικός για τις μικρότερες ηλικίες του κοινού.

Είναι κρίμα λοιπόν που μια τόσο ζωντανή, πολύχρωμη ταινία υποστηρίζεται από μια απίστευτα τυποποιημένη πλοκή. Ναι, οι χαρακτήρες είναι χαριτωμένοι και τα τραγούδια είναι διασκεδαστικά. Υπάρχουν κάποια αξιοπρεπή αστεία και το κεντρικό μήνυμα για θετική σκέψη κι ευτυχία που πηγάζει από μέσα μας είναι σημαντικό, όμως όλα τα παραπάνω αδυνατούν να μετατρέψουν το φιλμ σε κάτι καλύτερο. Είναι πιθανό οι προσδοκίες μου να ήταν πολύ υψηλές, μια και με τέτοιους συντελεστές κι έναν ουσιαστικά κενό καμβά για να δουλέψουν, περίμενα κάτι επιπέδου «Σρεκ». Ακολουθώντας τον εύκολο δρόμο, οι σεναριογράφοι αποφασίζουν να αντιγράψουν τα Στρουμφάκια, τη Σταχτοπούτα, τα «Τερατοκουτάκια», να επαναλάβουν αστεία και καταστάσεις από άλλες ταινίες και να κάνουν το όλο εγχείρημα να μοιάζει ως κάτι το προ-συναρμολογημένο στο οποίο οι animator επινοούν στιγμές γνήσιας καλλιτεχνίας.

Χωρίς ποτέ να κάνει πραγματικά κάτι το ιδιαίτερο ή αρκετό για να ξεχωρίσει από το πλήθος των κινουμένων σχεδίων, οι «Ευχούληδες» είναι αποκλειστικά για παιδιά. Ας ελπίσουμε ότι και τα επερχόμενα «My Little Pony: The Movie» και «Play-Doh» (!) δεν θα είναι κατασκευασμένα απλά για να πουλήσουν παιχνίδια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου