Fruitvale Station [4/5]

Το «Μια Στάση Πριν το Τέλος», η πρώτη μεγάλου μήκους του σεναριογράφου και σκηνοθέτη Ryan Coogler, κέρδισε το βραβείο κοινού και της Κριτικής Επιτροπής στο φεστιβάλ Sundance του τρέχοντος έτους, καθώς κι ένα βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Κανών, και δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς το γιατί. Αυτό το συναισθηματικά έξυπνο δράμα κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό, καθώς μπροστά σου ξεδιπλώνεται η ζωή του Oscar Grant (Michael B. Jordan). Αν δεν γνωρίζετε πράγματα για την ταινία, θα ήθελα να σας προτείνω να πατέ να τη δείτε διαβάζοντας όσο το δυνατόν λιγότερα. Παρά το γεγονός ότι βασίζεται σε μια αληθινή ιστορία, η ταινία είναι κάτι πολύ παραπάνω απ’ ότι οι άξιες λόγου λεπτομέρειές του.

Διαθέτοντας μια πολύ ξεκάθαρη ιστορία, είναι πραγματικά εκπληκτικό το πόσα καταφέρνει και επιτυγχάνει σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα ο πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης Ryan Coogler. Σε μόλις 85 λεπτά, σκηνοθετεί ένα έργο γεμάτο αυτοπεποίθηση, ένταση και ρυθμό συλλαμβάνοντας τα γεγονότα, αλλά και την ουσία του ιδίου του ανθρώπου του οποίου την ιστορία διηγείται, αφήνοντας απ’ έξω οποιοδήποτε ίχνος συναισθηματισμού και κενών πολιτικών τοποθετήσεων. Είναι σπάνιο να βλέπεις ότι μια ταινία σαν αυτή μπορεί, ακόμα και σήμερα, να λάβει μια τέτοια προσέγγιση, να κρατηθεί και απλώς να πει την ιστορία όσο πιο λιτά μπορεί χωρίς προσηλυτισμό, αφήνοντας μας να γνωρίσουμε τους κατοίκους του κόσμου της, χωρίς ποτέ να μα τους προσφέρει ως μάρτυρες. Ο Coogler δείχνει να ξέρει πώς να χειριστεί μια σκηνή και να την κάνει αυθεντική. Οι στιγμές ελαφρότητας, όπως η αντίστροφη μέτρηση για τη νέα χρονιά, έρχονται σε αντίστιξη με τεταμένες αντιπαραθέσεις του παρελθόντος. Ενώ ο διάλογος είναι τόσο ρεαλιστικός, που αισθάνεσαι ότι παρακολουθείς ένα κομμάτι της πραγματικής ζωής.

Ακόμα πιο εντυπωσιακό στοιχείο σε αυτήν την ταινία, πέρα από το σενάριο και τη σκηνοθεσία, είναι οι ερμηνείες. Αρχικώς, αν δεν έχετε ακούσει το όνομα Michael B. Jordan, είμαι βέβαιος ότι θα το ακούσετε στο μέλλον. Η ερμηνεία του ως Oscar Grant σε αυτή την ταινία είναι εξαιρετική. Ούτε μία φορά δεν πίστεψα ότι έβλεπα έναν ηθοποιό να προσπαθεί να δώσει τον καλύτερο εαυτό του προκειμένου να απεικονίσει ένα πραγματικό πρόσωπο. Πίστευα ότι ήταν αυτός ο τύπος και ότι έβλεπα τη ζωή του. Πραγματικά, μια λαμπρή ερμηνεία. Διπλά του, δίνοντας εξίσου σημαντικές ερμηνείες, ξεχωρίζουν δύο γυναίκες. Η βραβευμένη με Όσκαρ Octavia Spencer και η άγνωστη (για μένα) Melonie Diaz. Η πρώτη κάνει οδυνηρά αισθητή την παρουσία της και μένει χαραγμένη στη μνήμη μας ακόμα και μετά τους τίτλους τέλους, ενώ η δεύτερη δίνοντας μια πολυεπίπεδη ερμηνεία είναι πραγματικά μια αποκάλυψη. Από εκεί και πέρα, όλοι οι υπόλοιποι δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους έτσι ώστε, με σεβασμό στους πραγματικούς ανθρώπους που υποδύονται, κάθε στιγμή αυτής της ταινίας να μοιάζει ρεαλιστική.

Με γνώμονα ένα κλιπ από το YouTube, η ταινία αποκαλύπτει τον άνθρωπο που συλλαμβάνεται από την κάμερα ενός iPhone και γίνεται ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς να μεταφέρεις ένα πραγματικό γεγονός στο κινηματογράφο με τον σωστό τρόπο, αλλά κι ένα εκπληκτικό σχόλιο πάνω στη φυλετική αντίληψη. Ποτέ υπερβολικά συναισθηματικό, σε σενάριο και σκηνοθεσία από έναν άνθρωπο που μοιάζει να έχει ένα φυσικό χάρισμα για τον κινηματογράφο, και περιλαμβάνοντας μερικές από τις καλύτερες ερμηνείες του 2013, το «Μια Στάση Πριν το Τέλος» είναι ένα καθηλωτικό, συναρπαστικό κι εκπληκτικό πορτρέτο μιας πρόσφατης τραγωδίας.