Η ταινία του 2009 μπορεί να μην αποτελεί και κάποιο φωτεινό παράδειγμα στον θαυμαστό κόσμο των κινούμενων σχεδίων, ήταν, αν μη τι άλλο, δημιουργική κι αξιοπρεπέστατη. Εδώ, όμως, τα πράγματα γράφουν μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Η ιστορία του σίκουελ ξεκινά ακριβώς εκεί που τέλειωσε το πρώτο. Η μηχανή που παράγει φαγητό με κάποιον τρόπο συγχωνεύτηκε με το περιβάλλον και τα ζώα και τώρα πια παράγει «foodimals». Ναι, σωστά διαβάσατε, παράγει «foodimals» υπό τη μορφή καρπουζοελέφαντων, αραχνομπέργκερ και ούτω καθεξής. Όπως αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, τέτοια παιδαριώδη λογοπαίγνια θέτουν τον τόνο για ηθελημένες νεανικές γελοιότητες σε αυτό το απωθητικό δεύτερο μέρος.
Μπορεί το νέο σκηνοθετικό δίδυμο, Cody Cameron και Kris Pearn, να καταβάλει μέγιστη προσπάθεια προκειμένου να κρατήσει το πολύχρωμο, καρτουνίστικο ύφος που έκανε την πρώτη ταινία τόσο δημοφιλή, δυστυχώς όμως το «Βρέχει Κεφτέδες 2» δεν σώζεται με τίποτα. Το έξυπνο κωμικό στοιχείο παύει να υπάρχει, οι χαρακτήρες καταντούν εξαιρετικά ενοχλητικοί, το ελληνικό voice-over είναι για κλάματα, η ποιότητα του κινούμενου σχεδίου δεν αγγίζει τα σημερινά δεδομένα και το κυριότερο, η ταινία είναι εξαντλητικά βαρετή. Υπάρχουν βαθιά χωμένα μηνύματα για τους κινδύνους των γενετικά τροποποιημένων τροφίμων και για το να είμαστε πιστοί στους φίλους μας, ο αντίκτυπος τους όμως είναι μηδαμινός.
Για να μην μακρηγορώ, το κοινό που εκτίμησε τη πρώτη ταινία ίσως την απολαύσει, όλοι οι υπόλοιποι πιθανότατα να αντιληφτούν ότι η δεύτερη μερίδα από Κεφτέδες δεν καταπίνεται με τίποτα.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου