Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Safety Not Guaranteed [3.5/5]

Το «Η Ασφάλεια σας Δεν Είναι Εγγυημένη» είναι ο τύπος της γλυκιάς, χαμηλού προϋπολογισμού, ανεξάρτητης κωμωδίας με πολλή καρδιά. Ένα εξαίσιο δείγμα του σύγχρονου αμερικανικού κινηματογράφου.

Πρωταγωνίστρια της ταινίας είναι η Darius (Aubey Plaza, γνωστή από τον ρόλο της στο τηλεοπτικό «Parks and Recreation»), μια συνεσταλμένη ασκούμενη σε ένα περιοδικό του Σιάτλ  που της ανατίθεται να συμμετέχει μαζί με δύο συναδέλφους της στην κατασκοπεία ενός ατόμου ονόματι Kenneth (Mark Duplass), ο οποίος έχει δημοσιεύσει μια αγγελία αναζητώντας συντροφιά για ένα ταξίδι στο χρόνο, για μια πιθανή ιστορία.

Εξαιτίας της εκκεντρικής κωμωδίας, των άψογων νατουραλιστικών ερμηνειών και των πιστευτών σεναρίων, μέσω των οποίων η κεντρική ιδέα του ταξιδιού στον χρόνο είναι δεξιοτεχνικά διασκορπισμένη, το «Η Ασφάλεια σας Δεν Είναι Εγγυημένη» δεν υστερεί ποτέ και παραμένει σταθερά αστείο. Γραμμένο από τον Derek Connolly και σκηνοθετημένο με επάρκεια από τον Colin Trevorrow, αυτό το παράξενο και πρωτότυπο παραμύθι προσφέρει στο θεατή πολλά περισσότερα από όσα ελπίζει, καθώς διαθέτει μια ιστορία με λεπτές περιπλοκές κι εξυπνάδα. Χωρίς να είναι σχεδόν πότε προβλέψιμο, το έργο δεν είναι μόνο η ιστορία της εύρεσης ενός περίεργου τύπου που θέλει κάποιος να πάει πίσω στο χρόνο μαζί του, αυτή είναι μόνο η βάση. Αυτό με το οποίο πραγματικά ασχολείται είναι η ζωή και το πώς μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε, όταν δεν μας μοιράζει τα φύλλα που θέλουμε/χρειαζόμαστε καθώς και πως πολλές φορές πρέπει να βγαίνουμε από το καλούπι μας και τη ζώνη άνεσης μας για να επιτύχουμε. Παρέχοντας σχεδόν σε όλους τους χαρακτήρες μια πραγματικά ενδιαφέρουσα ιστορία, η οποία εξελίσσεται συνεχώς, και φέρνοντας τους αντιμέτωπους με (πολύ μακριά από τον όρο απλοϊκές) προσωπικές και ηθικές επιλογές, το μεγάλου μήκους ντεμπούτο του σεναριογράφου Derek Connolly καταφέρνει να ξεφύγει από τα κλισέ του είδους και να μας δώσει μια ιστορία που, με κινητήριο δύναμη τη ψυχή της, καταφέρνει να σε φτάσει στα πρόθυρα δακρύων.

Πέρα από τον Connolly, αυτό είναι επίσης το κινηματογραφικό ντεμπούτο του σκηνοθέτη Colin Trevorrow. Εδώ, η σκηνοθεσία είναι αυτό που θα περιμένατε από μια ανεξάρτητη ταινία όπως αυτή. Τα πάντα κινούνται τόσο καλά και τόσο γρήγορα, ώστε δεν υπάρχει τίποτα να επιβραδύνει την ταινία κουράζοντας σε (βοηθά ότι η ταινία είναι μόνο 86 λεπτά). Και μέσα σε αυτή την αβίαστη κίνηση, τόσο σκηνοθετικά όσο και σεναριακά, της ιστορίας, οι ηθοποιοί έρχονται να ερμηνεύσουν ρόλους δομημένους, σε πολύ μεγάλο βαθμό, με την πραγματικότητα. Ο Karan Soni, απολαυστικός στον γεμάτο από συστολή και νευρικότητα χαρακτήρα του. Ο Jake Johnson (γνωστός από τη σειρά «New Girl») καταφέρνει και κλέβει την παράσταση όποτε εμφανίζεται. Ο Mark Duplass τα δίνει όλα σε αυτό τον ρόλο, δείχνοντας μας ότι πέρα από την αρχική περίεργη συμπεριφορά του, βαθιά μέσα του υπάρχει ένα ευαίσθητο παιδί που απλά ψάχνει να διορθώσει κάτι από το παρελθόν. Ενώ δεν έχω λογία για την Aubrey Plaza που ως επικεφαλής του καστ, τη βρήκα φανταστική στον γεμάτο σαρκασμό της ρόλο. Τέλος, όπως γίνεται στις περισσότερες ανεξάρτητες ταινίες, πέρα από τους βασικούς, το καστ διαθέτει και μια πλειάδα ηθοποιών σε σχεδόν cameo ρόλους που συχνά δεν αναφέρονται σε κριτικές. Εγώ, όμως, θα πω με μεγάλη χαρά και έκπληξη ότι είδα τους Kristen Bell, Jeff Garlin και Mary Lynn Rajskub που όλα αυτά τα χρόνια κάνουν σπουδαίο έργο μέσω της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.

Βασισμένη στην αγγελία του 1997 στο «Backwoods Home Magazine», το «Η Ασφάλεια σας Δεν Είναι Εγγυημένη» με την εφευρετική και συνεχώς αστεία αλλά συγκινητική ιστορία του είναι χάρμα οφθαλμών.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δεσμά Αίματος [0/5]

Η πρώτη ψηφιακή ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου ανήκει στην κατηγορία των ταινιών που δεν μπορεί να περιγραφτεί. Θα πρέπει κάποιος να την δει για να καταλάβει το πόσο κακή είναι. Και είναι μεγάλο κρίμα γιατί από τον σκηνοθέτη του Αυτή η Νύχτα Μένει περιμένεις πολλά περισσότερα. Αναλογιζόμενος τώρα και την προηγούμενη συμμετοχή του, το Απ’ τά Κόκαλα Βγαλμένα, μια ομολογουμένως αξιοπρεπέστατη ταινία, σε κάνει άπλα να αναρωτιέσαι γιατί γύρισε το «Δεσμά Αίματος». Πραγματικά, δεν μπορώ να καταλάβω τι είχε στο μυαλό του όταν τη γύριζε και τι προσπαθούσε να πει με αυτή του τη ταινία. Δυστυχώς, το έργο είναι ανούσιο και δεν πετυχαίνει ούτε μια στιγμή να τραβήξει το ενδιαφέρον του θεατή ή να επιτύχει τον όποιο στόχο της. Και αυτό οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Από άποψη παράγωγης, η ταινία είναι μια κλίμακα κάτω από την κατηγορία «ερασιτεχνική». Κάτι που δεν ταιριάζει όταν διαβάζεις τους συντελεστές, αλλά που πιστέψτε με ισχύει. Η σκηνοθεσία είναι κυριολεκτικά ανύπαρκτη με τα κλασσικά α...

Independence Day: Resurgence [0.5/5]

Η «Ημέρας Ανεξαρτησίας» παραμένει ακόμα και σήμερα μία από τις ταινίες ορόσημο της δεκαετίας του 1990. Ένα μεγαλειώδες, σχεδόν ασύλληπτων διαστάσεων, sci-fi μπλοκ-μπάστερ που εδραίωσε τη «φόρμουλα» των συγκεκριμένων ταινιών, βρίσκοντας τη σωστή ισορροπία μεταξύ θεάματος και ευφυΐας. Είκοσι χρόνια μετά, οι εξωγήινοι επιστρέφουν στην οθόνη στο πολυσυζητημένο σίκουελ της ταινίας του Ρόλαντ Έμεριχ, με τον ευφάνταστο τίτλο «Ημέρα Ανεξαρτησίας: Νέα Απειλή». Και δυστυχώς για όλους τους φαν, τόσο της ταινίας του 1996 όσο και των ταινιών μπλοκ-μπάστερ, απογοητεύει πέρα για πέρα, φτάνοντας πάτο. Όπως όλα τα τελευταία έργα του Έμεριχ («Λευκός Οίκος: Η Πτώση», «2012», «10.000 π.Χ.»), έτσι κι αυτό είναι κατά κύριο λόγο ένα 165 εκατομμύριων παιχνίδι, που μοναδική αποστολή του είναι το πόσα λεφτά θα βγάλει. Ως εκ τούτου, οι λίγες απλές απολαύσεις της αρχικής ταινίας έχουν παραμεριστεί, με τους συντελεστές της να ξεχνούν ότι «δημιουργούν» ένα φιλμ για το σύγχρονο κοινό χρησιμοποιώντας μοτίβα και δι...

Genius [2/5]

Τα τελευταία χρόνια, οι ταινίες που απεικονίζουν πραγματικές, αξιοσημείωτες ιστορικά, προσωπικότητες, προσεγγίζουν το θέμα τους με δυο τρόπους. Είτε επιλέγουν μια πιο λεπτή προσέγγιση εστιάζοντας σε μια σύντομη περίοδο της ζωής του ατόμου (πχ «Selma») ή διηγούνται όλη την ιστορία. Η επιλογή της δεύτερης προσέγγισης διαθέτει κάποιους κινδύνους, καθώς πολλές φορές οι αντικρουόμενες επιδιώξεις των συντελεστών να εξυπηρετήσουν παράλληλα το υλικό που έχουν στα χέρια τους αλλά και τις απαιτήσεις του θεατή, οδηγεί το αποτέλεσμα στη σφαίρα της καρικατούρας αγγίζοντας τα όρια της υπερβολής. Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Michael Grandages δυστυχώς εμπίπτει στη δεύτερη επιλογή και, ενώ είναι μια ολοκληρωμένη ταινία, της λείπει οποιαδήποτε αίσθηση λεπτότητας κι ευαισθησίας. Καθώς υπάρχουν λίγα που δεν έχουμε ξαναδεί, κάποιος πρέπει να αποδομήσει την ταινία και να σταθεί στις λεπτομέρειες προκειμένου να την κριτικάρει. Πρώτο θετικό στοιχείο, το θέμα της. Το «Genius» εξιστορεί την ιστορία της δημο...