Ο σκηνοθέτης Tarsem Singh έχει την ικανότητα να κάνει εντυπωσιακά όμορφες ταινίες που όμως διαθέτουν άψυχες ιστορίες. Το Κελί, το Εξωπραγματικότητα αλλά και το Αθάνατοι είναι ταινίες που θα μπορούσατε να πάρετε ένα πλάνο τους και να το κρεμάσετε στον τοίχο σας. Ο Singh έχει «master» στις ταινίες με περίτεχνα κοστούμια και σκηνικά, ευρηματικές γωνίες λήψης και δημιουργικά ειδικά εφέ, ακόμα κι αν είναι ανίκανος να πει μια ιστορία ή να αποσπάσει μια καλή ερμηνεία από έναν ηθοποιό. Στο «Καθρέφτη, Καθρεφτάκι Μου», δυστυχώς, εξομαλύνει σημαντικά την οπτική του αισθητική και ως εκ τούτου, το μόνο που απομένει είναι η χαζή ιστορία και οι ανιαρές ερμηνείες. Υπάρχουν μερικές εντυπωσιακές εικόνες, κυρίως στο υπερβολικό παλάτι της σατανικής βασίλισσας (Julia Roberts) που κυβερνά τη βασίλειο της με σιδηρά πυγμή. Η βασίλισσα και τα μελή του επιτελείου της είναι ντυμένα με εξωφρενικά κοστούμια που αλλάζουν με διάφορους δημιουργικούς τρόπους καθόλη την ταινία, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της δράσης λαμβάνει χώρα έξω από το παλάτι σε ένα βαρετό δασός και μια πόλη. Όταν συμβαίνει αυτό, είμαστε υποχρεωμένοι να δώσουμε προσοχή στο άνοστο love-story μεταξύ της Χιονάτης (Lily Collins) και του όμορφου πρίγκιπα (Armie Hammer).
Οι σεναριογράφοι Melissa Wallack και Jason Keller κατάφεραν να φτιάξουν μια απολυτά βαρετή ταινία με μια δίχως νόημα ιστορία. Αλλάζουν τους επτά νάνους και τους κάνουν κλέφτες με ονόματα όπως Wolf και Butcher, βάζουν τον πρίγκιπα να μαγεύεται από ένα ξόρκι και μόνο με την βοήθεια ενός αληθινού φιλιού της αγάπης να λύνονται τα μαγεία και αλλά τέτοια, μετατρέποντας το έργο σε μια παρωδία καταστάσεων με αστεία τόσο άνοστα και χαζά τα οποία δεν τα βλέπεις ούτε σε ταινίες των αδελφών Farrelly. Για να μην αναφερθώ και στο ενοχλητικό κι από το πουθενά Μπόλιγουντ τραγούδι των τίτλων τέλους. Ανήκουστα πράγματα. Και το casting χειροτερεύει ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Πού τη βρήκαν τη Lily Collins, πραγματικά δεν καταλαβαίνω. Δεν μπορούσε να εκφράσει κανένα απολύτως συναίσθημα και άπλα περιφερόταν. Χαλιά και η επιλογή των νάνων. Αν δεν ήταν η Julia Roberts που το καταδιασκεδάζει με τον ρόλο της, αλλά κι ο ανερχόμενος και ταλαντούχος Armie Hammer, η ταινία απλά δεν θα βλεπόταν. Όχι ότι τώρα βλέπεται, αλλά κάπως διασώζεται. Μια άσκοπη ταινία που στερείται έμπνευσης και δεν διαθέτει κάποια δημιουργικότητα παρά μόνο στην παράγωγη της. Δεν το περίμενα αυτό που είδα, ειλικρινά.
Οι σεναριογράφοι Melissa Wallack και Jason Keller κατάφεραν να φτιάξουν μια απολυτά βαρετή ταινία με μια δίχως νόημα ιστορία. Αλλάζουν τους επτά νάνους και τους κάνουν κλέφτες με ονόματα όπως Wolf και Butcher, βάζουν τον πρίγκιπα να μαγεύεται από ένα ξόρκι και μόνο με την βοήθεια ενός αληθινού φιλιού της αγάπης να λύνονται τα μαγεία και αλλά τέτοια, μετατρέποντας το έργο σε μια παρωδία καταστάσεων με αστεία τόσο άνοστα και χαζά τα οποία δεν τα βλέπεις ούτε σε ταινίες των αδελφών Farrelly. Για να μην αναφερθώ και στο ενοχλητικό κι από το πουθενά Μπόλιγουντ τραγούδι των τίτλων τέλους. Ανήκουστα πράγματα. Και το casting χειροτερεύει ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Πού τη βρήκαν τη Lily Collins, πραγματικά δεν καταλαβαίνω. Δεν μπορούσε να εκφράσει κανένα απολύτως συναίσθημα και άπλα περιφερόταν. Χαλιά και η επιλογή των νάνων. Αν δεν ήταν η Julia Roberts που το καταδιασκεδάζει με τον ρόλο της, αλλά κι ο ανερχόμενος και ταλαντούχος Armie Hammer, η ταινία απλά δεν θα βλεπόταν. Όχι ότι τώρα βλέπεται, αλλά κάπως διασώζεται. Μια άσκοπη ταινία που στερείται έμπνευσης και δεν διαθέτει κάποια δημιουργικότητα παρά μόνο στην παράγωγη της. Δεν το περίμενα αυτό που είδα, ειλικρινά.
αααα ΜΟΝΟ για τον Αρμι θα ηθελα να το δω ΤΡΕΛΟΣ ΕΡΩΤΑΣ!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήEmena pali den tha me xalouse katholou apo kati treilers pou evlepa sto youtube. Mou kanei se paramuthaki analafro kai auti tin epoxi einai oti xreiazetai, anti gia psixoplakwmata...
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυμφωνώ σε αυτό που λες και εν μέρει ισχύει, περνάς ωραία ειδικά αν πας με παρέα και το διακωμωδήσετε το θέμα. Αλλά αυτό (πάντα κατά την γνώμη μου) δεν κάνει μια ταινία καλή.
Διαγραφή