Το φιλμ των Whedon, Goddard ξεπερνά στιλ και είδη και σπάει τους κανόνες. Ακριβώς όπως το Scream έπαιζε με τις ταινίες τρόμου στη δεκαετία του ενενήντα, έτσι κάνει και το συγκεκριμένο. Θα μπορούσε εύκολα να μην λειτουργήσει σαν εγχείρημα, εντούτοις με ένα μείγμα εξαιρετικού κάστινγκ, σκηνοθεσίας και τέλειου μαύρου χιούμορ είναι ίσως ότι πιο διασκεδαστικό μπορείτε να δείτε στον κινηματογράφο. Το ύφος της φρίκης, κάποιες συμβάσεις κι ορισμένα αρχέτυπα διατηρούνται και τιμούνται δέοντος από τους σεναριογράφους, αλλά η ιστορία διαθέτει πολλά περισσότερα στρώματα από τα τετριμμένα. Έχουμε να κάνουμε με ένα έργο που είναι μια παρωδία, ένας φόρος τιμής και παράλληλα κάτι τελείως διαφορετικό και φρέσκο. Και αυτή η φρεσκάδα διατηρείται καθόλη τη διάρκεια, με τον τόνο της ταινίας να πηγαίνει με μεγάλη ευκολία από την αγωνία στην αυτό-αναφορική κωμωδία, χωρίς ποτέ να λείπουν οι συναισθηματικές προκλήσεις.
Συναρπαστικό, έξυπνο και πραγματικά αστείο, το «Μικρό Σπίτι στο Δάσος» είναι ένα έργο που θα πρέπει να το δεις χωρίς να ξέρεις τίποτα γι’ αυτό. Κέφι και τρόμος συνδυάζονται απόλυτα κάτω από το πέπλο της τρέλας. Δείτε την, πραγματικά.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου