Λάρισα: Εμπιστευτικό [0/5]

Μετά τη «μεγάλη», λοιπόν, επιτυχία του I Love Karditsa, ο Στράτος Μαρκίδης αποφάσισε να γυρίσει ακόμα μια ελληνική κωμωδία με ένα πλήθος ηθοποιών. Η μόνη λέξη που μου έρχεται στο μυαλό είναι: γιατί;;;

Πραγματικά, δεν ξέρω τι να γράψω για το συγκεκριμένο έργο αφού κατά την διάρκεια της προβολής του είχα πολλές απορίες. Σκεφτόμουν, πότε επιτέλους θα γυριστεί σε αυτή την χώρα μια πραγματικά αστεία κωμωδία; Γιατί πρέπει σχεδόν σε κάθε σύγχρονη ελληνική ταινία να υπάρχει και μια ερωτική σκηνή που συνήθως δεν εξυπηρετεί την πλοκή και χρησιμεύει μόνο στην προβολή του κάλλους των πρωταγωνιστών; Γιατί σε τέτοιου είδους ταινίες προτιμούνται γνωστοί ηθοποιοί, κατά προτίμηση αναγνωρίσιμοι από επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές, και το κυριότερο, αυτοί πώς δέχονται να παίξουν;

Με τον Γιάννη Ζουγανέλη να διεκδικεί επάξια τον τίτλο του χειρότερου, η πληθώρα των ηθοποιών εδώ απλά περιφέρεται χωρίς να κάνει απολύτως τίποτα! Η Μπέσυ Μάλφα προτάσσει το στήθος της, ο Μάριος Ιορδάνου κυκλοφορεί γυμνόστηθος, η Τιτίκα Σαριγκούλη τυποποιημένη πλέον κάνει το ίδιο σε κάθε ρόλο και πραγματικά θα μπορούσα να πω κάτι για όλο το καστ αλλά δεν θα το κάνω. Τίποτα και κανένας δεν σώζεται από αυτή την ταινία. Όλα είναι ίδια, το ένα κλισέ διαδέχεται το άλλο σε μια φαρσοκωμωδία χωρίς χαρακτήρες, οι οποίοι μπλέκουν σε αφελέστατες κι εξευτελιστικές καταστάσεις, οι ιστορίες όσο και να το θέλει η ταινία δεν δένουν μεταξύ τους και δεν έχουν (σημαντικό για μια ταινία) συνοχή. Επιπροσθέτως, υπάρχει αφθονία σαχλών αστείων κι ανεκδιήγητων διαλόγων σε τοπική διαλεκτό και μια Έφη Παπαθεοδώρου με ύφος «κόβεται το σεξ» να πετάει σεξιστικού περιεχομένου υποτιθέμενα χιουμοριστικά σχόλια ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Και εσύ από κάτω συνεχίζεις να απορείς και να σκέπτεσαι: ειλικρινά, αυτό έχει να δείξει το ελληνικό σινεμά; Χειρότερο κι από το πιο αδιάφορο ελληνικό σήριαλ.

Πραγματικά, με θλίβει το γεγονός ότι βάζω τον χαμηλότερο βαθμό ως σήμερα σε μια ελληνική ταινία, αλλά συγγνώμη τέτοιες ταινίες καλό είναι να μην βγαίνουν στους κινηματογράφους, πρώτον γιατί χαλάνε την εικόνα ολόκληρου του ελληνικού σινεμά και δεύτερον γιατί τον πηγαίνουν χρόνια πίσω στην δεκαετία της βιντεοταινίας…