Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

The Vow [2/5]

Οι ρομαντικές ταινίες είναι ένα είδος ταινιών που πότε δεν μπορείς να ξέρεις πώς θα εξελιχτούν. Μπορεί να είναι τύπου Κάθε Φορά, Πρώτη Φορά, μια ταινία που παρά το ενδιαφέρον θέμα της καταλήγει σε μια κλασσική σαχλό-ερωτικό-κωμωδία. Μπορεί, όμως, να εξελιχτεί και σε Η Αιώνια Λιακάδα ενός Καθαρού Μυαλού, ένα αριστούργημα από τα λίγα και πραγματική απεικόνιση των σχέσεων και της αγάπης. Το «Έρωτας από την Αρχή» χωρίς να είναι κακό, θα έλεγα ότι βρίσκεται κάπου στην μέση.

Ο λόγος που γίνεται αναφορά σε αυτές τις δυο ταινίες, χωρίς να λέω βέβαια ότι μοιάζουν, είναι γιατί έχουν πάνω-κάτω σαν βάση τους το ίδιο θέμα. Την απώλεια μνήμης. Στο «Έρωτας από την Αρχή» συγκεκριμένα, έχουμε να κάνουμε με ένα ζευγάρι, τον Leo και την Paige, όπου συναντιούνται χαριτωμένα μια μέρα, ερωτεύονται γρήγορα και ζουν μαζί μια αρμονική μποέμικη ζωή. Αυτό, έως ότου εκείνη, μετά από ένα ατύχημα, δεν έχει καμία ανάμνηση των τελευταίων χρόνων αλλά και του ίδιου του Leo. Εκείνος, τότε, αρχίζει να προσπαθεί απεγνωσμένα να σώσει την αγάπη τους. Είτε το πετύχει είτε όχι δεν έχει σημασία, καθώς το βασικό εδώ είναι το πώς η αληθινή αγάπη εξελίσσεται, παίρνει πολλές μορφές και ποτέ δεν χάνεται.

Ναι, ξέρω τι θα πείτε, πόσες τέτοιες χιλιοειπωμένες ρομαντικές ιστορίες που μοιάζουν μέχρι αηδίας θα βγάλει ακόμα το Χόλιγουντ; Σκηνοθετημένο και γραμμένο, μαζί με άλλους, από τον Michael Sucsy (Grey Gardens), υπάρχει όντως αφθονία κλισέ, αλλά περιέργως η συγκεκριμένη ταινία λειτουργεί. Και λειτουργεί γιατί παίρνει τη σχέση αυτών των δυο ανθρώπων και την όλη κατάσταση στα σοβαρά. Αφήνει τους ηθοποιούς να μας εξηγήσουν πώς αισθάνονται, αντί για ένα λυπημένο ποπ τραγούδι όπως κλασσικά γίνεται. Δεν κλίνει απόλυτα προς το μελό ενώ υπάρχει και μια αρκετά καλή δόση χιούμορ. Οι Tatum και McAdams κάνουν μια αξιοπρεπέστατη δουλειά με αυτά που τους δίνονται, ενώ η χημεία μεταξύ τους είναι εξαιρετική. Εν γένει, το «The Vow» αποδεικνύεται σαφώς καλύτερη από οποιαδήποτε άλλη ταινία τέτοιου είδους έχει κυκλοφορήσει τον τελευταίο καιρό.

Πραγματικά ρομαντική και επιβεβαιωτική ως προς την δύναμη της αγάπης, το φιλμ βλέπεται πολύ ευχαρίστα. Σίγουρα θα μπορούσα εύκολα να σκαλίσω λίγο περισσότερο τα πράγματα εδώ και εκεί, αλλά η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου πλησιάζει και αυτή είναι η καλύτερη επιλογή σας. Καθίστε κοντά, κρατήστε τα χέρια και απολαύστε την.

Σχόλια

  1. Μου αρέσει η Rachel McAdams και, αν και το θέμα είναι όντως κλισέ και έχει προσεγγιστεί από τις περισσότερες πιθανές πλευρές, συμφωνώ ότι για κάποιο λόγο κεντρίζει το ενδιαφέρον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δεσμά Αίματος [0/5]

Η πρώτη ψηφιακή ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου ανήκει στην κατηγορία των ταινιών που δεν μπορεί να περιγραφτεί. Θα πρέπει κάποιος να την δει για να καταλάβει το πόσο κακή είναι. Και είναι μεγάλο κρίμα γιατί από τον σκηνοθέτη του Αυτή η Νύχτα Μένει περιμένεις πολλά περισσότερα. Αναλογιζόμενος τώρα και την προηγούμενη συμμετοχή του, το Απ’ τά Κόκαλα Βγαλμένα, μια ομολογουμένως αξιοπρεπέστατη ταινία, σε κάνει άπλα να αναρωτιέσαι γιατί γύρισε το «Δεσμά Αίματος». Πραγματικά, δεν μπορώ να καταλάβω τι είχε στο μυαλό του όταν τη γύριζε και τι προσπαθούσε να πει με αυτή του τη ταινία. Δυστυχώς, το έργο είναι ανούσιο και δεν πετυχαίνει ούτε μια στιγμή να τραβήξει το ενδιαφέρον του θεατή ή να επιτύχει τον όποιο στόχο της. Και αυτό οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Από άποψη παράγωγης, η ταινία είναι μια κλίμακα κάτω από την κατηγορία «ερασιτεχνική». Κάτι που δεν ταιριάζει όταν διαβάζεις τους συντελεστές, αλλά που πιστέψτε με ισχύει. Η σκηνοθεσία είναι κυριολεκτικά ανύπαρκτη με τα κλασσικά α...

Independence Day: Resurgence [0.5/5]

Η «Ημέρας Ανεξαρτησίας» παραμένει ακόμα και σήμερα μία από τις ταινίες ορόσημο της δεκαετίας του 1990. Ένα μεγαλειώδες, σχεδόν ασύλληπτων διαστάσεων, sci-fi μπλοκ-μπάστερ που εδραίωσε τη «φόρμουλα» των συγκεκριμένων ταινιών, βρίσκοντας τη σωστή ισορροπία μεταξύ θεάματος και ευφυΐας. Είκοσι χρόνια μετά, οι εξωγήινοι επιστρέφουν στην οθόνη στο πολυσυζητημένο σίκουελ της ταινίας του Ρόλαντ Έμεριχ, με τον ευφάνταστο τίτλο «Ημέρα Ανεξαρτησίας: Νέα Απειλή». Και δυστυχώς για όλους τους φαν, τόσο της ταινίας του 1996 όσο και των ταινιών μπλοκ-μπάστερ, απογοητεύει πέρα για πέρα, φτάνοντας πάτο. Όπως όλα τα τελευταία έργα του Έμεριχ («Λευκός Οίκος: Η Πτώση», «2012», «10.000 π.Χ.»), έτσι κι αυτό είναι κατά κύριο λόγο ένα 165 εκατομμύριων παιχνίδι, που μοναδική αποστολή του είναι το πόσα λεφτά θα βγάλει. Ως εκ τούτου, οι λίγες απλές απολαύσεις της αρχικής ταινίας έχουν παραμεριστεί, με τους συντελεστές της να ξεχνούν ότι «δημιουργούν» ένα φιλμ για το σύγχρονο κοινό χρησιμοποιώντας μοτίβα και δι...

Southside with You [2.5/5]

Ανεξάρτητα από τη λογική και το κατά πόσο η ύπαρξη της ταινίας μπορεί να διαθέτει κάποιο νόημα, πρέπει να παραδεχτούμε ότι υπάρχει πάντα μια αναντιστοιχία μεταξύ προσωπικοτήτων με επιρροή και της ιδέας πως κάποτε ήταν απλοί άνθρωποι, με κανονικές ζωές. Σε αυτό το κομμάτι, το «Πρώτο Ραντεβού» καταφέρνει και παρουσιάζει αξιόλογα δύο ανθρώπους που μοιάζουν πολύ στα πρόσωπα που υποδύονται, χωρίς ποτέ όμως να ασχολείται με το ποιοι θα γίνουν: ο σημερινός πρόεδρος των ΗΠΑ και η πρώτη κυρία, ο Μπαράκ και η Μισέλ Ομπάμα. Αντ` αυτού, το έργο είναι για το ποιοι ήταν αυτοί το 1989, δυο έξυπνοι δικηγόροι που αρέσει ο ένας στον άλλον, αλλά που, σύμφωνα με τη Μισέλ, δεν επιτρέπεται να βγουν ραντεβού. Όταν ο Ομπάμα αποκαλύπτει ότι σκόπιμα της είπε λάθος ώρα έναρξης της κοινοτικής συνάντησης που θα παρακολουθούσαν από κοινού, το περπάτημα και οι συζητήσεις αρχίζουν με σκοπό να γεμίσουν οι ώρες ενώ περιμένουν. Δομικά δεν είναι δύσκολο να επισημάνεις και να αντιληφθείς ότι η κλασική αισθηματική τριλο...