Με βάση αυτή την έστω και στο ελάχιστο πρωτότυπη υπόθεση, ο σκηνοθέτης Seth Gordon, παρά τις προφανείς αδυναμίες της ταινίας, κάνει καλά τη δουλειά του. Και αυτό γιατί μέσα στον κυκεώνα των χιλιάδων άλλων βλακωδών ταινιών που βλέπουμε, το «Η Ζωή σου, Ζωή μου» τουλάχιστον καταφέρνει να σε κάνει να γελάσεις. Μέσα από ακραίες καταστάσεις και με ένα υπερφορτωμένο σενάριο με χιλιάδες διαφορετικές μη-αληθοφανείς καταστάσεις, θα μου πείτε. Αλλά, παρόλα αυτά, γελάς. Μόνο και μόνο η εμφάνιση της Melissa McCarthy θα σου προκαλέσει, θέλοντας και μη, ένα μειδίαμα. Και λέγοντας αυτό, ας αναφερθώ στον νούμερο ένα παράγοντα γέλιου του έργου…
Μετά την τεράστια επιτυχία του «Φιλενάδες» και την υποψήφια για Όσκαρ ερμηνεία της πριν από δύο χρόνια, η καριέρα της Melissa McCarthy είναι σε σταθερή άνοδο. Κέρδισε βραβείο Emmy για την υπέρ-επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά στην όποια πρωταγωνιστεί, το «Mike & Molly» (το βλέπουμε κι εδώ). Έκλεψε την παράσταση σε μικρούς ρόλους στις ταινίες «Καλά 40» και «The Hangover Part III». Και τώρα με το «Η Ζωή σου, Ζωή μου», αποδεικνύει ότι μπορεί να σηκώσει και μια ολόκληρη ταινία πάνω της. Με την ταινία να κάνει τα πάντα προκειμένου να τονίσει το κωμικό ταλέντο της McCarthy, εκείνη από την πλευρά της τα δίνει όλα κάνοντας μας να μιλάμε ξεκάθαρα για ένα one-woman-show, μέσα στο οποίο κλέβει επιδέξια κάθε στιγμή, ενώ ταυτόχρονα κλέβει και τις καρδιές του κοινού βρίσκοντας την ανθρωπιά μέσα στον ατελή χαρακτήρα της.
Με αυτά και με αυτά, για να το πω όσο πιο απλά μπορώ, το συγκεκριμένο έργο είναι ευχάριστο δεδομένου ότι θα κάτσετε να το δείτε χωρίς να έχετε υψηλές προσδοκίες. Σε καμία περίπτωση μια καλή, με κινηματογραφικούς όρους, ταινία, αλλά σίγουρα άκρως ψυχαγωγική.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου