Κοιτώντας το καθαρά από τεχνική πλευρά, ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα άψογο animation, προσεγμένο στην εντέλεια και με ένα από τα πιο ωραία και ξεκούραστα 3D που έχω δει μέσα στην κινηματογραφική αίθουσα. Εκεί που η ταινία παρουσιάζει αδυναμία και βρίσκεται, κατά κύριο λόγο, το μεγαλύτερο της πρόβλημα, είναι το σενάριο. Διαθέτοντας μια ιστορία απλή που παρά την ξέφρενη δράση (πολλές αλά Avatar αερομαχίες στις πλάτες των πτηνών και νυχτερίδων), δεν είναι πότε ιδιαιτέρως ελκυστική, αλλά και ασχολούμενη με ένα, λίγο συγκεχυμένο, οικολογικό μήνυμα το οποίο έχεις ξαναδεί σε δεκάδες άλλες ταινίες, το όλο εγχείρημα κάπου κουράζει. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι η ταινία μοιάζει να γράφτηκε στο πόδι. Σοβαρή εκεί που πρέπει, περιπετειώδης εκεί που χρειάζεται και φυσικά, όπως με τις περισσότερες ταινίες κινουμένων σχεδίων, πρέπει να υπάρχει κάποια κωμική ανακούφιση για τα παιδιά, κάτι που εδώ επιτυγχάνεται με τη μορφή ενός γυμνοσάλιαγκα κι ενός σαλιγκαριού. Και δυστυχώς παρά την (προς έκπληξη μου) καλή μεταγλώττιση, οι χαρακτήρες του έργου είναι τόσο απλά γραμμένοι, που ούτε στιγμή δεν μας κάνουν να εμπλακούμε μαζί τους.
Εν κατακλείδι, η ταινία μπορεί να είναι διασκεδαστική για τα πολύ μικρά παιδιά, αλλά για εμάς τους υπόλοιπους δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα όμορφα οπτικοποιημένο παραμύθι, το οποίο αξίζει να δεις μια φορά (σε DVD, κατά προτίμηση) απλά για να πεις ότι το είδες.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου