Spy [4/5]

Οι κωμωδίες κατασκοπείας αποδεδειγμένα τείνουν να έχουν άντρες πρωταγωνιστές και το σημαντικότερο να επαναλαμβάνουν διάφορα κλισέ. Αυτό γίνεται γιατί ουσιαστικά αυτό που κάνουν είναι να παίρνουν τα χαρακτηριστικά μιας αποτελεσματικής ταινίας κατασκοπείας και να τα αντιστρέφουν προσπαθώντας να βγάλουν γέλιο με κάθε χαζομάρα. Με χαρά λοιπόν μπορώ να σας πω πως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει στο «Spy», καθώς καταφέρνει κι αποφεύγει το συνηθισμένο, βρίσκοντας τη δική του πρωτότυπη και ξεκαρδιστική φωνή.

Αυτό που αρχικά εκπλήσσει είναι το γεγονός ότι η ταινία δεν είναι χτισμένη γύρω από υποθέσεις και συμπτώσεις. Πέρα από τα εννοιολογικά κι οπτικά αστεία που υπάρχουν σε αφθονία, το έργο καταφέρνει και βγάζει γέλιο κυρίως μέσω ενός έξυπνου και ξεκαρδιστικού σεναρίου που βασίζεται σε καταστάσεις που υπάρχουν μέσα σε μια συναρπαστική ιστορία. Ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Paul Feig καταφέρνει και φτιάχνει μια κωμωδία δυναμίτη, εγχέοντας μέσα σε αυτή μοναδικές ιδιότητες και τόση προσωπικότητα που δεν την κάνουν να είναι απλά μία ακόμα παρωδία των Bond ταινιών. Μεγάλου προϋπολογισμού σκηνές, μονομαχίες, ανατροπές και πολλά άλλα δίνουν το παρόν διατηρώντας μόνιμο το χαμόγελο στο πρόσωπο των θεατών.

Και παρόλο που ο Feig και το σενάριό του αξίζουν πολλά εύσημα, είναι σίγουρο ότι η επιτυχία του έργου οφείλεται και στο απίστευτα ταλαντούχο καστ. Μετά την οσκαρική συνεργασία τους στο «Φιλενάδες» και τη χρυσή επιτυχία τους στο box-office με το «Ντουέτο εν Δράσει», o σκηνοθέτης Paul Feig συνεργάζεται για τρίτη φορά με τη Melissa McCarthy, παγιώνοντας πλέον τη δυναμική των συνεργασιών τους και το γεγονός ότι εκείνη είναι η βασίλισσα της κωμωδίας. Σε μια ευπρόσδεκτη αλλαγή από ό,τι έχουμε δει από τις προηγούμενες δουλειές της, το «Spy» ξεχωρίζει γιατί γελάει με τον χαρακτήρα της και όχι με αυτήν. Κι εκείνη αναγνωρίζοντας ότι ίσως και να πρόκειται για τον καλύτερο ρόλο της καριέρας της, τα δίνει όλα παραδίδοντας μια εκπληκτική ερμηνεία.

Πέρα από τη McCarthy, όμως, κάθε ένας από το υπόλοιπο καστ έχει την ευκαιρία του να διαπρέψει. Πρώτος και καλύτερος ο Jason Statham. Παίζοντας τον συνηθισμένο στερεότυπο χαρακτήρα του, αλλά με μια δόση ανατροπής, θα σας κάνει να σπαρταράτε στα γέλια. Ο Jude Law είναι πάντα μια σταθερή αξία τόσο σε δραματικούς όσο και σε κωμικούς ρόλους. Η Miranda Hart είναι μια αξιοπρόσεκτη παρουσία, την οποία θα δούμε πολύ στο μέλλον. Ο Peter Serafinowicz είναι τόσο καλός που όταν εμφανίζεται είναι λες και η ταινία αγγίζει τις καλύτερες στιγμές της. Ενώ, τέλος, η μοναδική Rose Byrne είναι εξαίσια και η μόνη που κοντράρει πραγματικά τη McCarthy κλέβοντας όλες τις μεταξύ τους σκηνές.

Εναρμονισμένα όλα τα παραπάνω μάς κάνουν να μιλάμε για την πρώτη μεγάλη κωμωδία του 2015 και μία από τις πιο αστείες των τελευταίων ετών. Σαφέστατα η πρώτη must-see ταινία του καλοκαιριού.