Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα Βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου: Θρίαμβος για την Μικρά Αγγλία

Ολόκληρος ο κινηματογραφικός κόσμος βρισκόταν χθες στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών οπού έλαβαν χώρα τα 5α βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Ο προσκεκλημένος Υπουργός Πολιτισμού μπορεί να έλειπε αλλά ταλέντα από το κινηματογραφικό παρελθόν, το παρόν αλλά και το μέλλον έδωσαν το παρόν προκειμένου να τιμήσουν έναν κινηματογράφο που συνεχίζει να παλεύει για άλλη μία χρονιά με την κρατική υποχρηματοδότηση αρνούμενος πάντα να παραιτηθεί και να μιζεριάσει.

Συνολικά είκοσι ταινίες υποβλήθηκαν φέτος στην Ακαδημία, με τις δώδεκα από αυτές να λαμβάνουν τουλάχιστον μια υποψηφιότητα! Μεγάλος νικητής από άποψη συνολικών βραβείων ήταν όπως αναμενόταν η "Μικρά Αγγλία" του Παντελή Βούλγαρη, η οποία συγκέντρωσε 6, χάνοντας όμως σε σημαντικές κατηγορίες όπως η σκηνοθεσία και το σενάριο από την ταινία του Γιώργου Τσεμπερόπουλου "Ο Εχθρός μου" που διακρίθηκε και στην κατηγορία του Μοντάζ.

Σε μια από τις εκπλήξεις τις βραδιάς, οι πρωταγωνίστριες της "Μικράς Αγγλίας", Σοφία Κόκκαλη και Πηνελόπη Τσιλίκα, έχασαν το βραβείο Α` Γυναικείου Ρόλου από την Κόρα Καρβούνη πρωταγωνίστρια του "September". Το βραβείο Β` ανδρικού Ρόλου δόθηκε στον Νίκο Γεωργάκη για την ταινία "Να Κάθεσαι και να Κοιτάς". Μεγάλος χαμένος της βραδιάς, η διπλά βραβευμένη στο φετινό Φεστιβάλ Βενετίας, "Miss Violence", η οποία αρκέστηκε στα βραβεία Α` ανδρικού και Β` γυναικείου ρόλου για τους εξαιρετικούς ομολογουμένως Θέμη Πάνου και Ρένα Πιττακή.

Όσον αφορά τα παραλειπόμενα της τελετής, μπορεί να διακρίναμε μια προχειρότητα στην οργάνωση, αλλά σαν σύνολο μπορούμε να πούμε ότι μιλάμε για μια αξιόλογη προσπάθειά. Η παρουσιάστρια της τελετής Μίνα Ορφανού μπορεί να τα θαλάσσωσε στην αρχή αλλά με την εμφάνιση, στα μέσα περίπου της τελετής, του Μάκη Παπαδημητρίου τα πράγματα άλλαξαν προς το καλύτερο.

Στις κορυφαίες στιγμές της βραδιάς το παρατεταμένο χειροκρότημα και το standing ovation στον Κώστα Γαβρά που βραβεύτηκε για την συνολική του προσφορά, τα αγαπημένα κινηματογραφικά ζευγάρια που παρουσίαζαν τα βραβεία και ειδικά η εμφάνιση του Γιάννη Βόγλη και της Άννε Λόνμπεργκ από την ταινία "Κορίτσια στον ήλιο" του Βασίλη Γεωργιάδη ενώ τέλος ακόμα μια δυνατή στιγμή της τελετής ήταν η τιμητική βράβευση του Γιώργο Στάμου, επικεφαλή των εργαστηρίων της Φίνος Φιλμ.

Και του χρόνου λοιπόν.

Οι νικητές:

Βραβείο Ειδικών Εφφέ και Κινηματογραφικής Καινοτομίας
Από την ταινία Από τη Γη στη Σελήνη ο Άγγελος Σπάρταλης.

Βραβείο Μακιγιάζ
Από την ταινία Μικρά Αγγλία η Εύη Ζαφειροπούλου.

Βραβείο Ήχου
Από την ταινία Μικρά Αγγλία οι Στέφανος Ευθυμίου, Κώστας Βαρυμποπιώτης και Τάκης Γιαννόπουλος.

Βραβείο Ενδυματολογίας
Από την ταινία Μικρά Αγγλία η Γιούλα Ζωιοπούλου.

Βραβείο Σκηνογραφίας
Από την ταινία Μικρά Αγγλία ο Αντώνης Δαγκλίδης.

Βραβείο Πρωτότυπης Μουσικής
Από την ταινία Οι Αισθηματίες ο Αλέξανδρος Βούλγαρης.

Βραβείο Μοντάζ
Από την ταινία Ο Εχθρός μου ο Γιώργος Μαυροψαρίδης.

Βραβείο Φωτογραφίας
Από την ταινία Μικρά Αγγλία ο Σίμος Σαρκετζής.

Βραβείο Β’ Γυναικείου Ρόλου
Από την ταινία Miss Violence η Ρένα Πιττακή.

Βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου
Από την ταινία Να Κάθεσαι και να Κοιτάς, ο Νίκος Γεωργάκης.

Βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου
Από την ταινία September η Κόρα Καρβούνη.

Βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου
Από την ταινία Miss Violence ο Θέμης Πάνου.

Βραβείο Σεναρίου
Από την ταινία Ο Εχθρός μου ο Γιάννης Τσίρος.

Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη
Από την ταινία Η Αιώνια Επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά η Ελίνα Ψύκου.

Βραβείο Σκηνοθεσίας
Από την ταινία Ο Εχθρός μου ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος.

Βραβείο Ταινίας Μικρού Μήκους
Από την ταινία «Washingtonia» η Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη 

Βραβείο Μεγάλου Μήκους Ντοκιμαντέρ
Από την ταινία Λάμπουν στο Σκοτάδι οι Παναγιώτης Ευαγγελίδης και Αμάντα Λιβανού.

Βραβείο Μεγάλου Μήκους Ταινίας Μυθοπλασίας
Από την ταινία Μικρά Αγγλία οι Κατερίνα Χελίώτη και Γιάννης Ιακωβίδης.

Ειδικό Τιμητικό Βραβείο της Ακαδημίας στον Γιώργο Στάμου.
Βραβείο Nova στον Κώστα Γαβρά, για το σύνολο της καριέρας του.
Βραβείο "Λουκία Ρικάκη" στον Παναγιώτη Ευαγγελίδη για Λάμπουν στο Σκοτάδι.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δεσμά Αίματος [0/5]

Η πρώτη ψηφιακή ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου ανήκει στην κατηγορία των ταινιών που δεν μπορεί να περιγραφτεί. Θα πρέπει κάποιος να την δει για να καταλάβει το πόσο κακή είναι. Και είναι μεγάλο κρίμα γιατί από τον σκηνοθέτη του Αυτή η Νύχτα Μένει περιμένεις πολλά περισσότερα. Αναλογιζόμενος τώρα και την προηγούμενη συμμετοχή του, το Απ’ τά Κόκαλα Βγαλμένα, μια ομολογουμένως αξιοπρεπέστατη ταινία, σε κάνει άπλα να αναρωτιέσαι γιατί γύρισε το «Δεσμά Αίματος». Πραγματικά, δεν μπορώ να καταλάβω τι είχε στο μυαλό του όταν τη γύριζε και τι προσπαθούσε να πει με αυτή του τη ταινία. Δυστυχώς, το έργο είναι ανούσιο και δεν πετυχαίνει ούτε μια στιγμή να τραβήξει το ενδιαφέρον του θεατή ή να επιτύχει τον όποιο στόχο της. Και αυτό οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Από άποψη παράγωγης, η ταινία είναι μια κλίμακα κάτω από την κατηγορία «ερασιτεχνική». Κάτι που δεν ταιριάζει όταν διαβάζεις τους συντελεστές, αλλά που πιστέψτε με ισχύει. Η σκηνοθεσία είναι κυριολεκτικά ανύπαρκτη με τα κλασσικά α...

Independence Day: Resurgence [0.5/5]

Η «Ημέρας Ανεξαρτησίας» παραμένει ακόμα και σήμερα μία από τις ταινίες ορόσημο της δεκαετίας του 1990. Ένα μεγαλειώδες, σχεδόν ασύλληπτων διαστάσεων, sci-fi μπλοκ-μπάστερ που εδραίωσε τη «φόρμουλα» των συγκεκριμένων ταινιών, βρίσκοντας τη σωστή ισορροπία μεταξύ θεάματος και ευφυΐας. Είκοσι χρόνια μετά, οι εξωγήινοι επιστρέφουν στην οθόνη στο πολυσυζητημένο σίκουελ της ταινίας του Ρόλαντ Έμεριχ, με τον ευφάνταστο τίτλο «Ημέρα Ανεξαρτησίας: Νέα Απειλή». Και δυστυχώς για όλους τους φαν, τόσο της ταινίας του 1996 όσο και των ταινιών μπλοκ-μπάστερ, απογοητεύει πέρα για πέρα, φτάνοντας πάτο. Όπως όλα τα τελευταία έργα του Έμεριχ («Λευκός Οίκος: Η Πτώση», «2012», «10.000 π.Χ.»), έτσι κι αυτό είναι κατά κύριο λόγο ένα 165 εκατομμύριων παιχνίδι, που μοναδική αποστολή του είναι το πόσα λεφτά θα βγάλει. Ως εκ τούτου, οι λίγες απλές απολαύσεις της αρχικής ταινίας έχουν παραμεριστεί, με τους συντελεστές της να ξεχνούν ότι «δημιουργούν» ένα φιλμ για το σύγχρονο κοινό χρησιμοποιώντας μοτίβα και δι...

Genius [2/5]

Τα τελευταία χρόνια, οι ταινίες που απεικονίζουν πραγματικές, αξιοσημείωτες ιστορικά, προσωπικότητες, προσεγγίζουν το θέμα τους με δυο τρόπους. Είτε επιλέγουν μια πιο λεπτή προσέγγιση εστιάζοντας σε μια σύντομη περίοδο της ζωής του ατόμου (πχ «Selma») ή διηγούνται όλη την ιστορία. Η επιλογή της δεύτερης προσέγγισης διαθέτει κάποιους κινδύνους, καθώς πολλές φορές οι αντικρουόμενες επιδιώξεις των συντελεστών να εξυπηρετήσουν παράλληλα το υλικό που έχουν στα χέρια τους αλλά και τις απαιτήσεις του θεατή, οδηγεί το αποτέλεσμα στη σφαίρα της καρικατούρας αγγίζοντας τα όρια της υπερβολής. Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Michael Grandages δυστυχώς εμπίπτει στη δεύτερη επιλογή και, ενώ είναι μια ολοκληρωμένη ταινία, της λείπει οποιαδήποτε αίσθηση λεπτότητας κι ευαισθησίας. Καθώς υπάρχουν λίγα που δεν έχουμε ξαναδεί, κάποιος πρέπει να αποδομήσει την ταινία και να σταθεί στις λεπτομέρειες προκειμένου να την κριτικάρει. Πρώτο θετικό στοιχείο, το θέμα της. Το «Genius» εξιστορεί την ιστορία της δημο...