Ως έναν βαθμό, θεωρώ πως δεν είναι δίκαιο να συγκρίνουμε την ταινία του 2011 με αυτή. Η πρώτη ταινία γυρίστηκε για να τιμήσει την κληρονομιά τους, έπαιζε με τον νοσταλγικό συναισθηματισμό των οπαδών τους που περίμεναν μεγάλο χρονικό διάστημα να δουν τους αγαπημένους τους χαρακτήρες στο προσκήνιο για άλλη μία φορά και παράλληλα είχαν σχεδιαστεί για να δείξουν στο νεανικό κοινό τι έχανε μέχρι τώρα. Αφού επανατοποθετήθηκαν στην ποπ κουλτούρα, το μόνο που τους μένει να κάνουν είναι να πάνε σε μια τρελή και διασκεδαστική περιπέτεια και αυτό ακριβώς κάνουν, παραδίδοντάς μας μια χορταστική μουσικοχορευτική κωμωδία γεμάτη λογοπαίγνια, ποπ αναφορές, σάτιρα, χονδροειδές χιούμορ και πολλή τρέλα.
Αν το «The Muppets» πριν από λίγα χρόνια φτιάχτηκε για να δείξει την καρδιά των χαρακτήρων, αυτό φέρνει πίσω τους παλαβιάρικους χαρακτήρες που ο καθένας ξέρει και αγαπά. Χωρίς ανθρώπινους βοηθούς και μια ιστορία που υπάρχει κυρίως για να παρέχει τη δυνατότητα στα Muppets να κάνουν αυτό που θέλουν, αυτή η γεμάτη δεύτερη δόση από τους αγαπημένους μας ήρωες μάς υπενθυμίζει ότι τίποτα δεν έχει πραγματικά σημασία, γιατί όταν πρόκειται για τα Muppets, ακόμα κι ένα κάπως απογοητευτικό έργο είναι άκρως διασκεδαστικό. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος για τον οποίο οι ιθύνοντες του σίκουελ δεν αποτυγχάνουν αυτή τη φορά, γιατί τα πάντα εδώ λειτουργούν σύμφωνα με ό,τι θέλουμε από μια ταινία Muppets να είναι.
Κάπως έτσι, λοιπόν, μπορεί το γεμάτο με ζωντάνια κι ευφάνταστο χιούμορ «Τα Μάππετς Καταζητούνται» να παρέχει άφθονο γέλιο και να είναι ένα σίκουελ που αξίζει να παρακολουθήσετε, αν θέλουν όμως οι υπεύθυνοι να παραμείνουν τα Muppets στην επικαιρότητα για πολύ καιρό ακόμα, θα πρέπει πριν βάλουν το μακιγιάζ τους, να ανάψουν τα φώτα και μας καλέσουν να τραγουδήσουμε, να σκεφτούν λίγο περισσότερο την επόμενη μεγάλη εμφάνιση τους.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου