Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

300: Rise of an Empire [3.5/5]

Βασισμένο στο τελευταίο graphic novel του Frank Miller με τίτλο «Ξέρξης» και εμπνευσμένο από την παγκόσμια επιτυχία «300», το «300: Η Άνοδος της Αυτοκρατορίας» αναφέρεται σε ένα άλλο κεφάλαιο των Περσικών Πολέμων και πιο συγκεκριμένα στη ναυμαχία στο Αρτεμίσιο και τη ναυμαχίας της Σαλαμίνας. Φυσικά, όσο κι αν υπάρχει ιστορικό πλαίσιο, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πρώτον ότι βλέπουμε τη μεταφορά ενός κόμικ στο σινεμά και δεύτερον ότι οι κινηματογραφικοί κανόνες, ως γνωστόν, επιτρέπουν την παραβίαση αυτού του πλαισίου χάρη της κινηματογραφικής ροής. Επομένως, όσοι αποζητούν μια ιστορικός πιστή μεταφορά των γεγονότων, σίγουρα θα απογοητευθούν και καλύτερα να μην πάνε να δουν την ταινία.

Έχοντας λοιπόν ξεκάθαρο στο μυαλό μας το τι πάμε να δούμε, είμαι στην ευχάριστη θέση να σας ενημερώσω ότι μπορεί το «300: Η Άνοδος της Αυτοκρατορίας» να μη διαθέτει τη μοναδικότητα του προκατόχου του, καταλήγει όμως να είναι μια εξίσου συναρπαστική περιπέτεια. Με τα σκηνοθετικά καθήκοντα να βρίσκονται πλέον στα χέρια του Noam Murro, η ταινία είναι ό,τι ακριβώς περιμένεις, ένα στιλιστικά πιστό στην πρώτη ταινία έργο με πολύ περισσότερη δράση. Εδώ, η κλίμακα κάθε μάχης είναι μεγαλύτερη, η βία είναι ακόμα πιο γραφική, ο χαρακτήρας του Θεμιστοκλή είναι εξίσου δυναμικός όσο ο Λεωνίδας (ο ίδιος και οι πολεμιστές του δεν είναι τόσο εικονικοί, όπως ο Λεωνίδας και οι Σπαρτιάτες του, αλλά ποιος περίμενε κάτι τέτοιο;), ενώ τέλος οι ναυτικές συμπλοκές κόβουν, πραγματικά, την ανάσα. Όπως και να `χει, με δράση ακόμη πιο αιματοβαμμένη απ` ότι πριν και με την τεχνική κι οπτική αρτιότητα να παραμένει εντελώς άθικτη, το τελικό αποτέλεσμα θα ικανοποιήσει απόλυτα το κοινό.

Στο ερμηνευτικό κομμάτι, αν και δεν περιμένεις και πολλά από τέτοιου είδους ταινίες, ο Sullivan Stapleton ως Θεμιστοκλής κάνει καλή δουλειά ως ήρωας της ταινίας, μη επιχειρώντας μια χλωμή απομίμηση του ρόλου του Gerald Butler. Παίζει τον χαρακτήρα του «όπως πρέπει», γεμάτο συναίσθημα και τον απαραίτητο ηρωισμό. Στον ρόλο της Αρτεμισίας η Eva Green, για πολλοστή φορά κλέβει την παράσταση και τις εντυπώσεις. Σκληρή, δυναμική, σέξι, η Green διαθέτει όλο το πακέτο παραδίδοντας μια εξαιρετική ερμηνεία. Ενώ, τέλος, η Lena Headey επιστρέφει σαν βασίλισσα Γοργώ και είναι και πάλι, σε έναν μικρό ρόλο, πολύ καλή.

Εντέλει, το «300: Η Άνοδος της Αυτοκρατορίας» διαθέτει επική δράση, εξίσου επικό σεξ και ένδοξη βία, έναν λαμπρό κακό και μια υγιή δόση μυθοπλασίας. Προβάλλει επίσης και τα ιδανικά των αρχαίων Ελλήνων, περί φιλίας, αφοσίωσης, γενναιότητας και υπεράσπισης της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Ο συνδυασμός αυτών των δύο πιθανότατα θα μετατρέψει σε αντικείμενο λατρείας την ταινία εδώ στην Ελλάδα. Και όχι άδικα γιατί… αξίζει!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Three Billboards outside Ebbing, Missouri ★★★★

Μετά το εξαιρετικό «Αποστολή στην Μπριζ» και το άκρως ενδιαφέρον «Επτά ψυχοπαθείς», ο ιρλανδικής καταγωγής Μάρτιν Μακ Ντόνα έχει καθιερωθεί ως ένας από τους πιο λαμπρούς κινηματογραφιστές της εποχής μας. Η έντονη αίσθηση του αντίκτυπου των λέξεων, των χειρονομιών και των εικόνων που διαθέτει είναι σπάνια στο σημερινό τοπίο του κινηματογράφου και συμβαδίζει με την πρωτοφανή επιμέλεια του στην κατασκευή των λεπτομερέστατων, σύνθετων αφηγήσεών του. Με δεδομένη την έκφραση “το καλό πράγμα αργεί να γίνει”, ως ένας επιτυχημένος θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης, ο Μακ Ντόνα πήρε το χρόνο του για ετοιμάσει το νέο του κινηματογραφικό πόνημα. Και μετά από πέντε χρόνια σιωπής επιστρέφει με το «Three Billboards Outside Ebbing, Missouri» ένα άλλο μικρό θαύμα αφηγηματικής ισορροπίας όπου ο βαθύς πόνος και το λακωνικό χιούμορ, οι απροσδόκητες ανατροπές, η οργανική ροή δράσης και οι χαρακτήρες που αλλάζουν αλλά πάντα παραμένουν οι ίδιοι, δένουν αρμονικά. Η ιστορία απλή: Η κόρη της...

Southside with You [2.5/5]

Ανεξάρτητα από τη λογική και το κατά πόσο η ύπαρξη της ταινίας μπορεί να διαθέτει κάποιο νόημα, πρέπει να παραδεχτούμε ότι υπάρχει πάντα μια αναντιστοιχία μεταξύ προσωπικοτήτων με επιρροή και της ιδέας πως κάποτε ήταν απλοί άνθρωποι, με κανονικές ζωές. Σε αυτό το κομμάτι, το «Πρώτο Ραντεβού» καταφέρνει και παρουσιάζει αξιόλογα δύο ανθρώπους που μοιάζουν πολύ στα πρόσωπα που υποδύονται, χωρίς ποτέ όμως να ασχολείται με το ποιοι θα γίνουν: ο σημερινός πρόεδρος των ΗΠΑ και η πρώτη κυρία, ο Μπαράκ και η Μισέλ Ομπάμα. Αντ` αυτού, το έργο είναι για το ποιοι ήταν αυτοί το 1989, δυο έξυπνοι δικηγόροι που αρέσει ο ένας στον άλλον, αλλά που, σύμφωνα με τη Μισέλ, δεν επιτρέπεται να βγουν ραντεβού. Όταν ο Ομπάμα αποκαλύπτει ότι σκόπιμα της είπε λάθος ώρα έναρξης της κοινοτικής συνάντησης που θα παρακολουθούσαν από κοινού, το περπάτημα και οι συζητήσεις αρχίζουν με σκοπό να γεμίσουν οι ώρες ενώ περιμένουν. Δομικά δεν είναι δύσκολο να επισημάνεις και να αντιληφθείς ότι η κλασική αισθηματική τριλο...

Made in Italy ★

Κάποιος είπε κάποτε ότι η “ζωή” είναι αυτό που συμβαίνει όταν δεν περιμένεις κάτι να συμβεί. Και είναι τόσο αλήθεια. Ο ίδιος άνθρωπος όμως μάλλον δεν θα είχε δει ταινίες σαν αυτή, που περιμένεις κάτι να συμβεί αλλά τελικά τίποτα δεν συμβαίνει, και οι ώρες της ζωής σου σπαταλιούνται άσκοπα. Πριν την κριτική, η συγκεκριμένη ταινία απαιτεί να έχουμε κάποιο υπόβαθρο. Στο έργο πρωταγωνιστούν οι Liam Neeson και Micheal Richardson, πατέρας και γιος αντίστοιχα στην πραγματική ζωή. Όλοι γνωρίζουμε ότι το 2009 η Natasha Richardson, γυναίκα του Liam Neeson και μητέρα του Micheal Richardson, έφυγε από τη ζωή καθώς ο τραυματισμός της στο κεφάλι κατά τη διάρκεια ενός συνηθισμένου μαθήματος σκι για αρχαρίους απέβη μοιραίος. Η πλοκή της ταινίας τώρα αφορά έναν πατέρα και γιο που επιστρέφουν στην Ιταλία για να πουλήσουν το σπίτι που κληρονόμησαν από την αείμνηστη σύζυγο και μητέρα αντίστοιχα. Κατά τη διάρκεια της ανακαίνισης της βίλας, θα γνωριστούν καλύτερα μεταξύ τους, βελτιώνοντας τη σχέση τους που ...