Ξεκινώντας με τα θετικά… Τα στοιχειά εκείνα που ξεχωρίζουν στο φιλμ είναι δύο. Η Mia Wasikowska, που κουβαλήσει όλη την ταινία πάνω της και δίνει μια άρτια ερμηνεία σε έναν σωματικά δύσκολο ρόλο, και η φωτογραφία της Mandy Walker, μια άξια οσκαρικής βράβευσης κινηματογράφηση που απεικονίζει στο έπακρο το άγονο περιβάλλον και τις δυσκολίες που αυτό διαθέτει. Από εκεί και πέρα, το κύριο πρόβλημα της είναι ότι δεν υπάρχει και πολύ ιστορία να αφηγηθείς. Είναι άκρως ενδιαφέρον το γεγονός ότι ο σκηνοθέτης John Curran δεν αισθάνεται την ανάγκη να κάνει τα πάντα προφανή κι εύκολα, επιτρέποντας μας να ανακαλύψουμε το μυστήριο της πρωταγωνίστριας, από την άλλη όμως το οδοιπορικό ενός ατόμου μέσα στις έρημους δεν προσφέρει και πολλά από την άποψη της ψυχαγωγίας. Το έργο στερείται κινηματογραφικής «σπίθας». Υπάρχουν ελάχιστες στιγμές έντασης και αυτές όχι αρκετά ισχυρές προκειμένου να εξάψουν και κυρίως να συντηρήσουν το ενδιαφέρον μας στα 110 λεπτά διάρκειας της.
Χωρίς να προσφέρει τίποτα καινούργιο στο είδος των ταινιών περί ανακάλυψης του εαυτού σου στη φύση, το φιλμ, αν και βασισμένο σε μια απίστευτη ιστορία (ένα τολμηρό κατόρθωμα που θα ήταν αδιανόητο σήμερα), δυστυχώς δεν καταφέρνει ούτε στιγμή να ξεφύγει από τη μετριότητα.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου