Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

The Watch [0.5/5]

Δυστυχώς, αν θα μπορούσε μία και μονό λέξη να χαρακτηρίσει όλη την ταινία, τότε αυτή θα ήταν «ό,τι να ‘ναι». Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν σημαίνει πάντα ότι μια «άκυρη» ταινία είναι αυτομάτως και κακή, στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως τα πράγματα δεν είναι καλά…

Στα χαρτιά, το «Γείτονες σε Περιπολία» φαίνεται άκρως ενδιαφέρον. Διαθέτει τρεις αξιοπρεπέστατους σταρ του Χόλυγουντ (Stiller, Vaughan και Hill) μαζί με τον πολύ-αγαπημένο Richard Ayoade (από την κωμική σειρά «It Crowd») στο ενεργητικό του, καθώς και μια υπόθεση που θα μπορούσε, αν είχε αξιοποιηθεί σωστά, να αποτελέσει τη βάση για μια έξυπνη και διασκεδαστικότατη κωμωδία. Το πρόβλημα, όμως, εδώ είναι ότι οι δημιουργοί της ταινίας μάλλον φοβήθηκαν να πάρουν κάποιο ρίσκο κι αποφάσισαν να ακολουθήσουν την εύκολη διαδρομή και να κάνουν μια πολύ συμβατική και τυπική χολιγουντιανή κωμωδία. Έτσι, παρά την αρχικά υποσχόμενη ιστορία και τον αρχικό σατιρικό του τόνο, το έργο όσο προχωράει τόσο βυθίζεται στη μετριότητα του. Από τη μια όλα τα τετριμμένα και κοινότυπα (αμερικανοποιημένα πάντα) στοιχειά καταλαμβάνουν πλήρως την ταινία, αφαιρώντας της κάθε ίχνος πρωτοτυπίας, και από την άλλη κάθε ίχνος εξυπνάδας εξανεμίζεται χάρη στο εύκολο και σεξουαλικού περιεχομένου χιούμορ που υπάρχει άφθονο στην ταινία με αποκορύφωμα το άκρως γελοίο φινάλε.

Τελικό συμπέρασμα: οδυνηρά μη αστεία και χαραμίζοντας τα ταλέντα του καστ του, το «Γείτονες σε Περιπολία» είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα σας απογοητεύσει.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Three Billboards outside Ebbing, Missouri ★★★★

Μετά το εξαιρετικό «Αποστολή στην Μπριζ» και το άκρως ενδιαφέρον «Επτά ψυχοπαθείς», ο ιρλανδικής καταγωγής Μάρτιν Μακ Ντόνα έχει καθιερωθεί ως ένας από τους πιο λαμπρούς κινηματογραφιστές της εποχής μας. Η έντονη αίσθηση του αντίκτυπου των λέξεων, των χειρονομιών και των εικόνων που διαθέτει είναι σπάνια στο σημερινό τοπίο του κινηματογράφου και συμβαδίζει με την πρωτοφανή επιμέλεια του στην κατασκευή των λεπτομερέστατων, σύνθετων αφηγήσεών του. Με δεδομένη την έκφραση “το καλό πράγμα αργεί να γίνει”, ως ένας επιτυχημένος θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης, ο Μακ Ντόνα πήρε το χρόνο του για ετοιμάσει το νέο του κινηματογραφικό πόνημα. Και μετά από πέντε χρόνια σιωπής επιστρέφει με το «Three Billboards Outside Ebbing, Missouri» ένα άλλο μικρό θαύμα αφηγηματικής ισορροπίας όπου ο βαθύς πόνος και το λακωνικό χιούμορ, οι απροσδόκητες ανατροπές, η οργανική ροή δράσης και οι χαρακτήρες που αλλάζουν αλλά πάντα παραμένουν οι ίδιοι, δένουν αρμονικά. Η ιστορία απλή: Η κόρη της...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Southside with You [2.5/5]

Ανεξάρτητα από τη λογική και το κατά πόσο η ύπαρξη της ταινίας μπορεί να διαθέτει κάποιο νόημα, πρέπει να παραδεχτούμε ότι υπάρχει πάντα μια αναντιστοιχία μεταξύ προσωπικοτήτων με επιρροή και της ιδέας πως κάποτε ήταν απλοί άνθρωποι, με κανονικές ζωές. Σε αυτό το κομμάτι, το «Πρώτο Ραντεβού» καταφέρνει και παρουσιάζει αξιόλογα δύο ανθρώπους που μοιάζουν πολύ στα πρόσωπα που υποδύονται, χωρίς ποτέ όμως να ασχολείται με το ποιοι θα γίνουν: ο σημερινός πρόεδρος των ΗΠΑ και η πρώτη κυρία, ο Μπαράκ και η Μισέλ Ομπάμα. Αντ` αυτού, το έργο είναι για το ποιοι ήταν αυτοί το 1989, δυο έξυπνοι δικηγόροι που αρέσει ο ένας στον άλλον, αλλά που, σύμφωνα με τη Μισέλ, δεν επιτρέπεται να βγουν ραντεβού. Όταν ο Ομπάμα αποκαλύπτει ότι σκόπιμα της είπε λάθος ώρα έναρξης της κοινοτικής συνάντησης που θα παρακολουθούσαν από κοινού, το περπάτημα και οι συζητήσεις αρχίζουν με σκοπό να γεμίσουν οι ώρες ενώ περιμένουν. Δομικά δεν είναι δύσκολο να επισημάνεις και να αντιληφθείς ότι η κλασική αισθηματική τριλο...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Δεσμά Αίματος [0/5]

Η πρώτη ψηφιακή ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου ανήκει στην κατηγορία των ταινιών που δεν μπορεί να περιγραφτεί. Θα πρέπει κάποιος να την δει για να καταλάβει το πόσο κακή είναι. Και είναι μεγάλο κρίμα γιατί από τον σκηνοθέτη του Αυτή η Νύχτα Μένει περιμένεις πολλά περισσότερα. Αναλογιζόμενος τώρα και την προηγούμενη συμμετοχή του, το Απ’ τά Κόκαλα Βγαλμένα, μια ομολογουμένως αξιοπρεπέστατη ταινία, σε κάνει άπλα να αναρωτιέσαι γιατί γύρισε το «Δεσμά Αίματος». Πραγματικά, δεν μπορώ να καταλάβω τι είχε στο μυαλό του όταν τη γύριζε και τι προσπαθούσε να πει με αυτή του τη ταινία. Δυστυχώς, το έργο είναι ανούσιο και δεν πετυχαίνει ούτε μια στιγμή να τραβήξει το ενδιαφέρον του θεατή ή να επιτύχει τον όποιο στόχο της. Και αυτό οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Από άποψη παράγωγης, η ταινία είναι μια κλίμακα κάτω από την κατηγορία «ερασιτεχνική». Κάτι που δεν ταιριάζει όταν διαβάζεις τους συντελεστές, αλλά που πιστέψτε με ισχύει. Η σκηνοθεσία είναι κυριολεκτικά ανύπαρκτη με τα κλασσικά α...
6 σχόλια
Διαβάστε περισσότερα