Mortdecai [0.5/5]

Τέρμα τα ψέματα! Τα τελευταία χρόνια, ο Johnny Depp βρίσκεται σε ένα τέλμα και αν δεν είναι προσεκτικός θα καταλήξει σαν τον Nicolas Cage. Ελπίδες πολλές να μη συμβεί αυτό δεν υπάρχουν, μια και ήδη ετοιμάζεται το σίκουελ του «Άλικη στη Χώρα των Θαυμάτων» και το πέμπτο μέρος των «Πειρατών». Το τελευταίο του πόνημα, με τον τίτλο «Ο Κύριος Μορντεκάι», είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση καθώς ακόμα και από τα τρέιλερ φαινόταν το άσχημο του πράγματος. Ως κριτής, όμως, προσπάθησα να πάω να το δω με ανοιχτό μυαλό. Για λίγο, μάλιστα, σκέφτηκα ότι ίσως να είναι και καλό. Δυστυχώς, κάτι τέτοιο δεν ισχύει.

Και είναι κρίμα αφού υπάρχουν όλα τα συστατικά για τη δημιουργία μιας κλασσικής κωμωδίας. Το καστ είναι αποδεδειγμένα έμπειρο, ο σκηνοθέτης David Koepp έχει γράψει μερικά εκπληκτικά σενάρια στο παρελθόν και το έργο βασίζεται στο πρώτο από τα τέσσερα μυθιστορήματα της σειράς του Kyril Bonfiglioli, με τον ευφάνταστο τίτλο «Don't Point That Thing At Me». Αλίμονο, όμως, κωμικά δεν ξέρει ούτε κατά διάνοια τι θέλει να είναι, δεδομένου ότι ισορροπεί άτσαλα μεταξύ της χυδαιότητας και της ευπρέπειας, κάνοντάς το να μοιάζει σαν να έχει κολλήσει στην γκρίζα ζώνη του PG-13. Ως εκ τούτου, η ταινία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις καραγκιοζιές του Johnny Depp. Οι συνήθεις ιδιορρυθμίες του και το γνώριμο (και βαρετό) πλέον σε όλους παίξιμό του προσπαθούν άκομψα να συγκαλύψουν την αδυναμία της ιστορίας.

Με τον Depp λοιπόν να αποτυγχάνει να αποσπάσει την προσοχή του κοινού, οι θεατές αντιλαμβάνονται πλήρως την εξαιρετικά μπερδεμένη πλοκή. Τι κοινό έχει ένας πίνακας του Γκόγια, μια νεκρή γυναίκα, ένας ναζιστικός ελβετικός τραπεζικός λογαριασμός, η MI5, η ρωσική μαφία, ένας τρομοκράτης και τα προβλήματα ενός γάμου; Απολύτως τίποτα! Έτσι και κάθε μέρος αυτής της ταινίας είναι ένα άνευ όρων άσκοπο τίποτα και ένα τεστ αντοχής. Επαναλαμβάνοντας συνεχώς «αστεία» που εξαρχής δεν ήταν επιτυχημένα και βασιζόμενο σε υπερβολική χρήση του χιούμορ τουαλέτας, το «Ο Κύριος Μορντεκάι» είναι ένα οδυνηρά μη αστείο και βαρετό φιλμ που στα 106 λεπτά της διάρκειάς του εξαντλεί την υπομονή του κοινού. Η μόνη υποψία ελπίδας είναι στο πρόσωπο της Gwyneth Paltrow. Το υπόλοιπο υποστηρικτικό καστ είτε ξεφτιλίζεται (Bettany, Munn), είτε απλά περιφέρεται δεξιά κι αριστερά (McGregor). Αυτό που με εκπλήσσει περισσότερο είναι ότι κανένας τους δεν μπήκε στον κόπο να κάνει ένα βήμα πίσω και να δει το πόσο χάλια είναι αυτό που φτιάχνουν.

Όπως και να 'χει, επειδή δεν υπάρχουν πολλά για να γράψω, θα πω το εξής: πέρα για πέρα κάκιστος και χωρίς ίχνος ψυχαγωγίας, αυτός ο μουστακαλής χαρακτήρας απλά δεν βλέπεται. Ας προσευχηθούμε ότι δεν θα γυριστεί κανένα άλλο από τα τρία υπόλοιπα βιβλία.