Oculus [3.5/5]

Το να μετατρέψεις ένα άψυχο αντικείμενο στο κύριο ανταγωνιστή της ιστορίας σου είναι ένα τεράστιο επίτευγμα, ειδικά όταν πρόκειται για ταινίες τρόμου. Το να πετύχεις τον σωστό τόνο δημιουργώντας την απαραίτητη ένταση που θα συνεπάρει το κοινό και θα το κάνει να νοιαστεί για μια κατά τα αλλά εξωφρενική ιδέα, είναι ζωτικής σημασίας στην επίτευξη της πραγμάτωσης του κόσμου της ταινίας. Στο «Ο Καθρέφτης της Κολάσεως», ο άψυχος κακοποιός είναι ένας αρχαίος καθρέφτης που μαστίζει τις οικογένειες με τις οποίες έρχεται σε επαφή.

Πατώντας πάνω στο tagline του έργου, «βλέπεις αυτό που δεν θέλεις να δεις», οι θεατές βλέπουν αυτό που ο σκηνοθέτης, συν-σεναριογράφος και μοντέρ Mike Flanagan θέλει να δουν μέσα από μια σειρά εξαιρετικά στυλιζαρισμένων σκηνών που συνδυάζουν δύο αφηγήσεις σε μία. Συνδέοντας την ιστορία των δύο αδελφών που εξιστορούν τα τραύματα της παιδικής τους ηλικίας σε σχέση με τον καθρέφτη, ενώ παράλληλα προσπαθούν να αποδείξουν την ύπαρξη παραφυσικής παρουσίας σ` αυτόν, οι γραμμές μεταξύ των αφηγήσεων είναι τόσο καλά εναρμονισμένες που δεν θα είστε ποτέ σίγουροι για το ποιο χρονικό διάστημα παρακολουθείτε.

Μέσα σε αυτή τη διαστρεβλωμένη πραγματικότητα του «Καθρέφτη της Κολάσεως», το τράβηγμα ενός χανζαπλάστ ή το μαχαίρωμα του κάκου δεν γνωρίζεις τι αποτελέσματα μπορεί να αποφέρει. Αυτή είναι μία μόνο από τις τακτικές που χρησιμοποιεί ο σκηνοθέτης προκειμένου να σοκάρει τον θεατή και, όπως και οι υπόλοιπες, λειτουργεί στην εντέλεια. Έχοντας τον απόλυτο έλεγχο της κάμερας και τοποθετώντας τη σε σημεία με μέγιστο αποτέλεσμα, ο Flanagan και ο διευθυντής φωτογραφίας του μοιάζει να ξέρουν από φρίκη και δημιουργούν μερικές αξέχαστες σκηνές τρόμου. Υπάρχει μια συνεχής ένταση στο έργο που το καθιστά εξαιρετικά έντονο και πετυχαίνει μια πιο εμπεριστατωμένη εμπειρία. Πραγματικά, πιστεύω ότι ζούμε σε μια περίοδο αναγέννησης των ταινιών τρόμου στο σινεμά (μετά δε και την επιτυχία ταινιών όπως το «Παγιδευμένη Ψυχή» και το «Κάλεσμα») που επιτρέπει σε σκηνοθέτες όπως ο James Wan να αναγνωριστούν και να λάμψουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα στην καριέρα τους.

Με το «Ο Καθρέφτης της Κολάσεως», στην παραπάνω λίστα έρχεται να προστεθεί σίγουρα και ο Mike Flanagan, αφού αντικαθιστώντας το αίμα με μια συνολική αίσθηση του φόβου, καταφέρνει και φτιάχνει ένα εξαιρετικό ψυχολογικό θρίλερ, υπεύθυνο για μερικές από τις πιο εντυπωσιακές οπτικά σκηνές των τελευταίων ετών. Αν και πολλοί θα αναφέρουν ότι η κατάληξη είναι στον αυτόματο πιλότο, η ταινία διαθέτει μια τόσο ισχυρή, ενδιαφέρουσα κι αξιέπαινη ιστορία που είναι πραγματικά δύσκολο να σε νοιάξει. Με χαμηλό προϋπολογισμό λοιπόν και ξέροντας τι είναι, ο «Καθρέφτης της Κολάσεως» κερδίζει με το να είναι η πιο πρωτότυπη ταινία τρόμου στην πρόσφατη μνήμη.