Το μεγαλύτερο προτέρημα και ο λόγος που πρέπει να επαινεθεί το έργο είναι ότι πάρα την προβλέψιμη φύση του είναι, ανεξάρτητος φύλου, άκρως διασκεδαστικό στην παρακολούθηση του. Φορτωμένο με μερικές λαμπρές μουσικές παραστάσεις, συμπεριλαμβανομένης μιας «riff-off» που αξίζει επευφημίες, το «Pitch Perfect», γραμμένο από την Kay Cannon, διαθέτει άφθονο χιούμορ και καλά συνειδητοποιημένες ατάκες και καταστάσεις. Υπάρχει μικρή ανάπτυξη χαρακτήρων αλλά αυτό δεν ενοχλεί, αφού η ύπαρξη καρικατουρίστικων προσωπικοτήτων εξυπηρετούν τον σκοπό τους καλά. Επιπλέον, οι αντιπαλότητες μεταξύ ομάδων είναι η βάση παραγωγής μερικών ξεκαρδιστικών στιγμών.
Τον πήχη, όσον αφορά την ποιότητα της ταινίας, τον ανεβάζει πολύ το καστ. Η υποψήφια για Όσκαρ Kendrick είναι εξαιρετική επεκτείνοντας το ερμηνευτικό ρεπερτόριο της για μια ακόμη φορά. Οι John Michael Higgins και Elizabeth Banks το καταδιασκεδάζουν και είναι υπεύθυνοι για μερικές από τις καλύτερες ατάκες του έργου. Οι ηθοποιοί των, αντρικών και γυναικείων, χορωδιών δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό. Όπως ήταν αναμενόμενο, όμως, είναι η Rebel Wilson που κλέβει εξολοκλήρου την παράσταση και ως Fat Amy πετυχαίνει τα μεγαλύτερα γέλια. Άπλα απολαυστική.
Σε γενικές γραμμές, είναι ωραίο να παρακολουθείς κωμωδίες που το χιούμορ τους οφείλεται σε ένα καλό σενάριο κι εξαιρετικές ερμηνείες. Και το «Pitch Perfect» είναι ακριβώς αυτό. Μια μελωδική απόλαυση την όποια θα ευχαριστηθείτε.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου